| Wyspy Senkaku | |
1 Uotsuri-jima/Diaoyu Dao 2 Taishō-jima /Chiwei Yu |
|
| Kontynent | Azja |
| Państwo | |
| Akwen | Morze Wschodniochińskie |
| Populacja • liczba ludności • gęstość |
0 0 os./km² |
| Mapa archipelagu |
|
Wyspy Senkaku (jap. 尖閣諸島 Senkaku Shotō?, chiń. 钓鱼台群岛 Diàoyútái Qúndǎo) – grupa niewielkich wysp bezludnych, usytuowana na Morzu Wschodniochińskim, ok. 170 km na wschód od Tajwanu i 160 km na północ od wysp Yaeyama (południowo-zachodnia część Wysp Riukiu). Łączna powierzchnia wysp wynosi 5,49 km². Największą z nich jest Uotsuri-jima (Diaoyudao) (3,82 km²).
Wyspy te są przedmiotem sporu terytorialnego pomiędzy Japonią, Chinami i Tajwanem. Senkaku zostały zaanektowane przez Japonię w 1895 roku, po odebraniu ich Chinom dynastii Qing i włączone do prefektury Okinawa.
Po II wojnie światowej znajdowały się pod administracją USA, a w roku 1972 zostały, wraz z Okinawą, zwrócone Japonii[1][2].
Spór o Senkaku wybuchł pod koniec lat 60. XX wieku, wraz z pojawieniem się informacji, że mogą tam znajdować się bogate złoża ropy naftowej[3].
Chiny i Tajwan twierdzą, że wyspy te od dawna należały do terytorium państwa chińskiego, natomiast wg Japonii, stanowiły terra nullius (ziemię niczyją), co dało jej prawo do ich aneksji.