Wytrzymałość na rozciąganie to naprężenie odpowiadające największej sile rozciągającej
uzyskanej w czasie statycznej próby rozciągania, odniesionej do pierwotnego przekroju poprzecznego tej próbki[1]:
,
gdzie:
- największa siła rozciągająca niepowodująca przewężenia próbki
- pole przekroju poprzecznego roboczej części nieobciążonej próbki
Na wykresie z próby rozciągania
reprezentowane jest przez maksimum krzywej.