Wzgórza Sokólskie

Wzgórza Sokólskie
Zasięg regionu w obrębie Polski
Megaregion	Niż Wschodniobałtycko-Białoruski
Prowincja	Niż Wschodniobałtycko-Białoruski
Podprowincja	Wysoczyzny Podlasko-Białoruskie
Makroregion	Nizina Północnopodlaska
Mezoregion	Wzgórza Sokólskie
Zajmowane jednostki administracyjne	Polska: - woj. podlaskie

Wzgórza Sokólskie (843.34) – mezoregion fizycznogeograficzny, pasmo wzgórz pomiędzy dolinami Biebrzy i Świsłoczy w województwie podlaskim, ciągnące się wzdłuż wschodniej granicy Polski od Lipska do Krynek - nazywane również Wzgórzami Dąbrowsko–Sokólskimi. Położone są w gminach: Gmina Dąbrowa Białostocka, Gmina Kuźnica, Szudziałowo, Sokółka.

Wzgórza Sokólskie obejmują powierzchnię około 1300 km². Cechują się występowaniem wysokich wzgórz morenowych, kemowych i ozowych przypominających krajobraz pojezierzy, jednak bez istniejących współcześnie jezior. Ukształtowane zostały w czasie zlodowacenia Warty (ponad 130 tys. lat temu), a ich materiałem narzutowym są przyniesione przez lodowiec skały ze wschodniej Finlandii i Karelii.

Na Wzgórzach znajduje się wał morenowy, biegnący od wsi Jałówka przez Rozedrankę do Podkamionki i dalej na wschód do Kamionki Starej, gdzie osiąga wysokość 227m n.p.m. Wysokość położonych na południowy-wschód od Sokółki wzniesień dochodzi do 240 m n.p.m. .

Najwyższe wzniesienie Góra Wojnowska (na południowy-wschód od Sokółki) osiąga 239,5 m n.p.m., inne wyższe pasma to Góry Karpackie - 229 m n.p.m.

Część wzgórz Sokólskich (38742 ha) stanowi obszar krajobrazu chronionego.