Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Tenzin Gjaco

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z XIV Dalajlama)
Skocz do: nawigacji, szukaj
Tenzin Gjaco
Najczcigodniejszy, Doskonałej Chwały, Elokwentny, Inteligentny Dzierżawca Nauk, Ocean Mądrości
Tenzin Gyatzo foto 1.jpg
XIV Dalajlama
Okres panowania od 1940; od 1950 pełna władza polityczna
(od 1959 na uchodźstwie)
Poprzednik Thubten Gjaco
Dane biograficzne
Urodzony 6 lipca 1935
w Takcer, Tybet Tybet
Ojciec Czökjong Cering
Matka Deczi Cering
Odznaczenia
Złoty Medal Kongresu Stanów Zjednoczonych
Order Białego Lotosu (Kałmucja, Rosja) Order Uśmiechu (Polska, umiędzynarodowiony) Order Ecce Homo (Polska)
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach
XIV Dalajlama, grudzień 2007
XIV Dalajlama w dzieciństwie
Miejsce narodzin XIV Dalajlamy
Tenzin Gjaco i George W. Bush w Białym Domu
XIV Dalajlama otrzymuje Złoty Medal Kongresu, 17 października 2007

Tenzin Gjaco, XIV Dalajlama (tyb. ལྷ་མོ་དོན་འགྲུབ་, wylie: bstan ’dzin rgya mtsho[1], ZWPY: Dainzin Gyaco; ur. 6 lipca 1935) – duchowy i polityczny przywódca narodu tybetańskiego, laureat pokojowej nagrody Nobla (1989)[2].

Spis treści

[edytuj] Życiorys

Urodził się w chłopskiej rodzinie, w miejscowości Takcer w północno-wschodnim Tybecie, niedaleko miasta Xining. W wieku dwóch lat chłopiec, którego świeckie imię brzmiało Lhamo Thondup, po długich i zgodnych z wielowiekową tybetańską tradycją poszukiwaniach kolejnych wcieleń dalajlamów został rozpoznany jako inkarnacja XIII Dalajlamy, Thuptena Gjaco. Wyświęcono go na mnicha i nadano imię duchowe: Dzietsyn Dziambel Ngałang Losang Jeszie Tenzin GjacoNajczcigodniejszy, Doskonałej Chwały, Elokwentny, Inteligentny Dzierżawca Nauk, Ocean Mądrości. Jednak tybetańscy buddyści zazwyczaj mówią o nim Yeshe NorbuKlejnot spełniający życzenia lub KundunObecność. Na Zachodzie, podobnie jak papież, jest tytułowany Jego Świątobliwość, używa się również skróconej formy imienia duchowego: Tenzin Gjaco.

[edytuj] Narodziny i rozpoznanie

Przyszedł na świat tuż przed świtem, 6 lipca 1935[3] w wiosce Takcer w północno-wschodnim Tybecie jako dziewiąte dziecko ubogich rolników[4]. Matka, Deczi Cering, powiła go w należącej do rodzinnego gospodarstwa oborze[5]. Przy porodzie asystowała zaprzyjaźniona starsza kobieta wezwana przez Cering Dolmę, najstarszą córkę w rodzinie. Obecny był również ojciec dziecka, Czökjong Cering. Szyja noworodka była okręcona przez pępowinę, co znamionowało posiadanie wielu zasług z poprzednich wcieleń[6]. Według zapisków prowadzonych przez przewodniczącego komisji poszukiwawczej, Keucanga Rinpocze (Keutsanga Rinpocze), niedługo po przyjściu na świat chłopca w najbliższej okolicy jego domu rodzinnego pojawiło się duże stado kruków, ptaków związanych z I, VII, VIII i XII Dalajlamą[7].

[edytuj] Działalność polityczna

22 lutego 1940 roku został intronizowany jako XIV Dalajlama. Od tego momentu zgodnie z tybetańską tradycją jest przywódcą duchowym i politycznym Tybetu. Od czasu upadku powstania w 1959 przebywa na emigracji w Indiach, gdzie w Dharamsali kieruje emigracyjnym rządem swojego kraju, będącego obecnie częścią Chińskiej Republiki Ludowej. 10 marca 2011 zapowiedział w oświadczeniu wydanym z okazji Tybetańskiego Dnia Powstania Narodowego swoją rezygnację z pełnionych funkcji politycznych, na rzecz przywódcy wybranego w sposób demokratyczny.[8]

[edytuj] Wizyty w Polsce

Dalajlama odwiedził Polskę 5 razy:

[edytuj] Dokonania

[edytuj] Publikacje

Publikacje książkowe Tenzina Gjaco[13][14]:

[edytuj] Filmy

XIV Dalajlama wystąpił w licznych filmach dokumentalnych dotyczących Tybetu (między innymi When the Dragon Swallowed the Sun., Tibet: El techo del mundo, Ce qu'il reste de nous, Dalai Lama – filozof nadziei i ludzkiego współodczuwania). Ekranizacją życia XIV Dalajlamy, do momentu ucieczki do Indii jest film Martina Scorsese pt. Kundun - życie Dalaj Lamy. Dalajlama jest także kluczową postacią również opartego na faktach filmu Siedem lat w Tybecie.

Złoty Medal Kongresu przyznany Dalajlamie w 2007

[edytuj] Odznaczenia

[edytuj] Nagrody i wyróżnienia

[edytuj] Doktoraty honoris causa i inne honorowe stopnie naukowe

Poniżej wymieniono niektóre uczelnie, które przyznały XIV Dalajlamie doktorat honorowy bądź inny honorowy stopień naukowy. O ile nie podano inaczej, są to doktoraty. W nawiasach podano datę przyznania wyróżnienia.

[edytuj] Funkcje honorowe

[edytuj] Honorowe obywatelstwa

[edytuj] Związki z chrześcijaństwem

XIV Dalajlama uważa Jezusa Chrystusa za bodhisattwę[76]:

Jezus Chrystus również żył kilka razy... A więc, widzicie, osiągnął wyższy stan jako Bodhisattwa lub osoba oświecona, przez praktykę buddyjską lub coś podobnego...

[edytuj] Kontrowersje

Rząd Chińskiej Republiki Ludowej oskarża "klikę dalajlamy" o działalność secesjonistyczną i nawoływanie do oderwania Tybetu od Chin[77], a także o próby "szerzenia chaosu" w tym regionie m.in. poprzez sprowokowanie zamieszek w Tybecie w marcu 2008 roku[78]. Krytykuje również deklaracje tybetańskiego lidera o wyznaczeniu swojego następcy za życia, nazywając je "gwałtem na tybetańskiej tradycji"[79].

Australijski dziennik The Age oskarżył dalajlamę o pobieranie, a następnie sprzeniewierzanie gigantycznych sum pieniędzy od CIA, a także o korupcję i nepotyzm poprzez obsadzanie swojego rodzeństwa na wysokich stanowiskach w tybetańskim rządzie na uchodźstwie[80]. W 1998 roku tybetański rząd na uchodźstwie przyznał, że w latach 60. otrzymał od CIA w sumie 1,7 mln $ przeznaczonych na szkolenie antychińskiej partyzantki, zdementował natomiast informacje o otrzymywaniu przez dalajlamę prywatnej pensji od amerykańskiego wywiadu[81]. Zarzuty o komercyjne działania dalajlamy pojawiły się także w związku z jego wystąpieniem w reklamie firmy Apple Inc.[82][83].

Kontrowersje wywołały nawoływania dalajlamy do światowego pokoju, przy jednoczesnym wyrażaniu poparcia dla indyjskich prób nuklearnych[83]. Przed zamachem terrorystycznym w tokijskim metrze w 1995 roku dalajlama wielokrotnie spotykał się z Shōkō Asaharą, przywódcą sekty Najwyższej Prawdy, który podarował mu kwotę 45 milionów rupii[83].

Opinia dalajlamy potępiająca kult buddyjskiego bóstwa Dordże Szugden[84] spowodowała gniewną reakcję części środowiska buddyjskiego. Członkowie organizacji Nowa Tradycja Kadampy, założonej przez mieszkającego w Wielkiej Brytanii tulku, oskarżają Tenzina Gjaco o ograniczanie wolności religijnej[85]. 5 lutego 1997 w Dharamsali został zamordowany jeden z najbliższych współpracowników Dalajlamy, dyrektor utworzonego z jego inicjatywy Instytutu Dialektyki Buddyjskiej, Lobsang Gjaco[86]. W czasie wizyty dalajlamy w Wielkiej Brytanii i Australii w czerwcu 2008 roku doszło do ulicznych demonstracji z udziałem mnichów i mniszek; demonstranci trzymali transparenty z hasłami "kłamca" i "hipokryta"[87][88][89].

Dalajlamę krytykują także radykalni tybetańscy działacze emigracyjni. Zdaniem członków Kongresu Młodzieży Tybetańskiej jego polityka jest "zbyt pokojowa" i "nieskuteczna"[90][91][92].

Kontrowersje wśród części tybetańskiej diaspory budzi sformułowana przez dalajlamę tzw. propozycja strasburska. Stanowi ona rozwinięcie Pięciopunktowego Planu Pokojowego, przedstawionego przed amerykańskim Kongresem w 1987. Zakłada utworzenie w Tybecie samorządnego i demokratycznego organizmu politycznego stowarzyszonego z ChRL, w którym inkarnacja dalajlamy nie zajmowałaby żadnego stanowiska. Krytycy tej koncepcji nazywają ją "zdradą sprawy Tybetu". Zauważają również, że została ona przedstawiona na arenie międzynarodowej bez przeprowadzenia odpowiednich konsultacji społecznych[93].

Niewielka grupa konserwatywnych buddystów praktykujących w szkole Karma Kagyu podejrzewa dalajlamę o użycie czarnej magii przeciwko XVI Karmapie, który zmarł na raka w 1981[94].

Kontrowersje budzi również rola XIV Dalajlamy w poszukiwaniach inkarnacji XVI Karmapy. W 2001 przedstawiciele 500 klasztorów i ośrodków medytacyjnych szkoły Karma Kagyu popierających pretendenta do tytułu Karmapy Taje Dordże wystosowali do dalajlamy list otwarty, w którym domagali się, aby ten "wycofał się z wewnętrznego konfliktu szkoły Karma Kagyu" i zaprzestał wspierania Ogjena Trinleja Dordże. Oskarżyli go również o "celowe popieranie niewłaściwych decyzji i działań skorumpowanych lamów Kagyu"[95]. Środowiska związane z Ole Nydahlem zarzucają mu wręcz współpracę z komunistycznymi władzami Chin w celu opanowania szkoły Karma Kagyu[96].

Liczne protesty wywołały także wykłady Tenzina Gjaco dotyczące pracy ludzkiego mózgu na Uniwersytecie Stanforda wygłoszone w 2005. Grupa kilkuset naukowców podpisała wówczas petycję, w której sprzeciwiała się wystąpieniom tybetańskiego lidera. Twierdzili w niej, że nie jest on osobą kompetentną, by wypowiadać się na tematy medyczne[97].

[edytuj] Rodzina

Drzewo genealogiczne[98][99][100][101]:


Taszi Thondup Lhamo Dolma Czodong Phuncok Dolma Co
         
     
  Czökjong Cering
ur. 1899
zm. 1947
Sonam Como (Deczi Cering)
ur. 1900
zm. 12 I 1981
     
   
                   
                   
                   
Cering Dolma
 ur. 1920
 zm. XI 1964
 
Thupten Dżigme Norbu (Takcer Rinpocze)
 ur. 16 VIII 1922
 zm. 5 IX 2008
 
Gjalo Thondup
 ur. 1929
 
Lobsang Samten
 ur. 1932
 zm. 1985
 
Lhamo Thondup (Tenzin Gjaco, XIV Dalajlama)
 ur. 6 VII 1935
 
                   
Dziecyn Pema
 ur. 7 VII 1940
 
Tenzin Czota
 
Tenzin Czögjal (Ngari Rinpocze)
 ur. 1946
 


Przypisy

  1. Ushuaiapl.: Tenzin Gjaco (pol.). [dostęp 5 października 2009].
  2. Nobelpeaceprize.org: Prize Laureates (ang.). [dostęp 8 października 2009].
  3. Gilles Van Grasdorff: Biografia Dalajlamy. Katowice: Wydawnictwo KOS, 2005, s. 110. ISBN 83-89375-94-X. 
  4. Thomas Laird: Opowieść o Tybecie. Rozmowy z Dalajlamą. Poznań: Dom Wydawniczy REBIS, 2008, s. 298. ISBN 978-83-7510-128-7. 
  5. Glenn H. Mullin: Czternastu dalajlamów. Spadkobiercy oświeconej mądrości. Elżbieta Smolarz (red.). Warszawa: Jacek Santorski& Co Agencja Wydawnicza, 2008, s. 502. ISBN 978-83-7554-010-9. 
  6. Gilles Van Grasdorff: Biografia Dalajlamy. Katowice: Wydawnictwo KOS, 2005, s. 111. ISBN 83-89375-94-X. 
  7. Gilles Van Grasdorff: Biografia Dalajlamy. Katowice: Wydawnictwo KOS, 2005, s. 112. ISBN 83-89375-94-X. 
  8. Statement of His Holiness the Dalai Lama on the 52nd Anniversary of the Tibetan National Uprising Day
  9. Polskie Radio
  10. BenchenOrg.pl: J.Ś. Dalajlama w Polsce w 2000 r. (pol.). [dostęp 10 października 2009].
  11. Wyborcza.pl: Dalajlama w Polsce (pol.). [dostęp 10 października 2009].
  12. Psz.pl.: Dalajlama w Polsce (pol.). [dostęp 10 października 2009].
  13. Dalailama.com: Books (ang.). [dostęp 2 kwietnia 2010].
  14. Hfhrpol.waw.pl: Bibliografia (pol.). [dostęp 24 września 2010].
  15. IPolska.com: Dalajlama wśród 12 nowych kawalerów Orderu Uśmiechu (pol.). [dostęp 5 października 2009].
  16. Damy i Kawalerowie Orderu "Ecce Homo" w 2001
  17. Dalailama.com: Awards & Honors: 2000 - 2010 (ang.). [dostęp 3 kwietnia 2010].
  18. .Kawaler Orderu rok 2001 [dostęp 5 kwietnia 2010].
  19. Dalailama.com: Dalai Lama Receives the White Lotus Order (ang.). [dostęp 16 maja 2009].
  20. Marek Kalmus: Tybet : legenda i rzeczywistość. Kraków: Bezdroża, 2008, s. 352. ISBN 978-83-7560-090-2. 
  21. 21,00 21,01 21,02 21,03 21,04 21,05 21,06 21,07 21,08 21,09 21,10 Glenn H. Mullin: Czternastu dalajlamów. Spadkobiercy oświeconej mądrości. Elżbieta Smolarz(red.). Warszawa: Jacek Santorski& Co Agencja Wydawnicza, s. 540. ISBN 978-83-7554-010-9. 
  22. Tibet.com: Major Awards conferred on His Holiness the Dalai Lama (ang.). [dostęp 6 października 2009].
  23. Dalailama.com: Awards & Honors: 2000 - 2010 (ang.). [dostęp 5 kwietnia 2010].
  24. Time.com: Dalai Lama - Teaching Us to Be Neighbors (ang.). [dostęp 5 kwietnia 2010].
  25. Time.com: The Dalai Lama - He Belongs to the World (ang.). [dostęp 5 kwietnia 2010].
  26. WirtualneMedia.pl: Dalajlama na czele listy "100 najbardziej wpływowych" osób tygodnika "Time" (pol.). [dostęp 25 kwietnia 2009].
  27. GazetaPrawna.pl: USA - "Newsweek": 50 najbardziej wpływowych ludzi świata (pol.). [dostęp 5 czerwca 2009].
  28. Ratujtybet.org: Lista 50 najbardziej wpływowych ludzi świata (pol.). [dostęp 3 sierpnia 2009].
  29. WirtualneMedia.pl: Dalajlama odebrał Niemiecką Nagrodę Mediów (pol.). [dostęp 25 kwietnia 2009].
  30. RatujTybet.org: Dalajlama odebrał Niemiecka Nagrodę Mediów (pol.). [dostęp 3 sierpnia 2009].
  31. Rp.pl: Słowackie władze ignorują Dalajlamę (pol.). [dostęp 24 września 2009].
  32. DalajlamaInfo.pl: Dalajlama otrzymuje Nagrodę Jana Langosa (pol.). [dostęp 5 października 2009].
  33. DalajlamaInfo.pl: Jego Świątobliwość Dalajlama otrzymuje Międzynarodową Nagrodę Wolności (pol.). [dostęp 5 października 2009].
  34. Oregonfaithreport.com: Dalai Lama and Desmond Tutu win Fetzer award (ang.). [dostęp 2 października 2009].
  35. Forbes.com: #39 Tenzin Gyatso (ang.). [dostęp 18 grudnia 2009].
  36. RatujTybet.org: Medal National Endowment for Democracy dla Dalajlamy (pol.). [dostęp 18 lutego 2010].
  37. Tibet.net: His Holiness the Dalai Lama Honoured with International Freedom Conductor Award (ang.). [dostęp 22 lutego 2010].
  38. Dalailama.com: Awards & Honors: 2000 - 2010 (ang.). [dostęp 25 marca 2010].
  39. Phayul.com: Dalai Lama in Slovenia speaks on ethics (ang.). [dostęp 7 kwietnia 2010].
  40. Phayul.com: Dalai Lama honoured with 'Menschen in Europa Award 2010' (ang.). [dostęp 7 września 2010].
  41. Wyborcza.pl: Dalajlamo, witaj we Wrocławiu, w swoim mieście! (pol.). [dostęp 22 września 2010].
  42. Templetonprize.org: Current Winner (ang.). [dostęp 29 marca 2012].
  43. Czternasty Dalajlama. W: Glenn H. Mullin: Czternastu dalajlamów. Spadkobiercy oświeconej mądrości. Elżbieta Smolarz (red.). Warszawa: Jacek Santorski& Co Agencja Wydawnicza, 2008, s. 541. ISBN 978-83-7554-010-9. 
  44. Czternasty Dalajlama. W: Glenn H. Mullin: Czternastu dalajlamów. Spadkobiercy oświeconej mądrości. Elżbieta Smolarz (red.). Warszawa: Jacek Santorski& Co Agencja Wydawnicza, 2008, s. 539. ISBN 978-83-7554-010-9. 
  45. Dalailama.com: Awards & Honors: 2000 - 2010 (ang.). [dostęp 6 kwietnia 2010].
  46. Dalailama.com: List of Major Awards and Honorary Conferments Received (ang.). [dostęp 4 lipca 2009].
  47. Dalailama.com: Awards & Honors: 2000 - 2010 (ang.). [dostęp 4 kwietnia 2010].
  48. Dalailama.com: Awards & Honors: 2000 - 2010 (ang.). [dostęp 2 kwietnia 2010].
  49. Wprost.pl.: Ludzie Wprost - Tenzin Giaco Dalajlama (XIV) (pol.). [dostęp 11 czerwca 2009].
  50. Psz.pl.: Dalajlama do Zachodu: "Nie narzekajcie na kryzys" (pol.). [dostęp 3 sierpnia 2009].
  51. Dalailama.com: Awards & Honors: 2000 - 2010 (ang.). [dostęp 15 marca 2010].
  52. Dalailama.com: Awards & Honors: 2000 - 2010 (ang.). [dostęp 2 czerwca 2010].
  53. Dalailama.com: Awards & Honors: 2000 - 2010 (ang.). [dostęp 11 listopada 2010].
  54. Dalailama.com: Awards & Honors: 2000 - 2010 (ang.). [dostęp 25 grudnia 2010].
  55. Books.google.pl: The International Who's Who 2004, DALAI LAMA, The Tenzin Gyatso (ang.). [dostęp 21 maja 2010].
  56. Paljor.net: Department of Finance (Central Tibetan Administration) (ang.). [dostęp 7 kwietnia 2010].
  57. BuddyzmEu.org: Polska Unia Buddyjska pod patronatem Jego Świątobliwości Dalajlamy (pol.). [dostęp 4 października 2009].
  58. BbppEu.org: Kalendarium (pol.). [dostęp 7 października 2009].
  59. Clubofbudapest.org: Honorary Members (ang.). [dostęp 5 kwietnia 2010].
  60. Ccare.stanford.edu: Patron Committee (ang.). [dostęp 7 kwietnia 2010].
  61. Banderadelapaz.org: [http://www.banderadelapaz.org/en/articles/interview.shtml The International Committe for the Banner of Peace] (ang.). [dostęp 5 kwietnia 2010].
  62. Mindandlife.org: Board of Directors and Scientific Advisory Board (ang.). [dostęp 22 lutego 2010].
  63. Thecenter.mit.edu: Honorary Members (ang.). [dostęp 23 lutego 2010].
  64. Thebuddhistsociety.org: Buddhist Society UK:: Buddhism, Dharma talks, Zen, Tibetan, Theravada, Meditation, Buddhist Library, Buddhist Teachings (ang.). [dostęp 4 października 2009].
  65. Bartoszkokosinski.com: list do kaczyńskiego (pol.). [dostęp 25 kwietnia 2009].
  66. Discover.scu.edu.pl.: Dalai Lama honoured for humanitarian achievements (ang.). [dostęp 25 kwietnia 2009].
  67. Dalajlama.Info.pl.: Wenecja honoruje Dalajlame (pol.). [dostęp 5 października 2009].
  68. Dalajlama.Info.pl.: Dalaj Lama Honorowym Obywatelem Rzymu (pol.). [dostęp 5 października 2009].
  69. gazeta.pl, rp.pl
  70. Ratujtybet.org: Civitate Wratislaviensi Donatus dla Dalajlamy XIV (pol.). [dostęp 3 sierpnia 2009].
  71. Psz.pl: Chiny-Francja/ Dalajlama honorowym obywatelem Paryża (pol.). [dostęp 25 kwietnia 2009].
  72. Ratujtybet.org: Dalajlama został honorowym obywatelem Paryża (pol.). [dostęp 3 sierpnia 2009].
  73. Psz.pl.: Dalajlama został honorowym obywatelem Warszawy (pol.). [dostęp 29 maja 2009].
  74. Dalajlama.Info.pl.: Jego Świątobliwość Dalajlama honorowym obywatelem Warszawy (pol.). [dostęp 5 października 2009].
  75. Caboodle.hu: Dalai Lama to give public teachings, receive title in Budapest (ang.). [dostęp 16 września 2010].
  76. James A. Beverley – Hollywood's Idol. "CT visits the Dalai Lama, spiritual hero to millions" (ang.)
  77. Dalai Lama, a secessionist in disguise (ang.). english.peopledaily.com.cn. [dostęp 24 lutego 2010].
  78. China renews Dalai Lama criticism (ang.). bbc.co.uk. [dostęp 24 lutego 2010].
  79. Wszystkie tajemnice Dalajlamy (pol.). Dziennik.pl. [dostęp 25 lutego 2010].
  80. Behind Dalai Lama's holy cloak (ang.). theage.com.au. [dostęp 24 lutego 2010].
  81. World News Briefs; Dalai Lama Group Says It Got Money From C.I.A. (ang.). nytimes.com. [dostęp 24 lutego 2010].
  82. The Apple Collection (ang.). theapplecollection.com. [dostęp 24 lutego 2010].
  83. 83,0 83,1 83,2 His material highness (ang.). salon.com. [dostęp 24 lutego 2010].
  84. His Holiness the Dalai Lama's Advice Concerning Dolgyal (Shugden) (ang.). dalailama.com. [dostęp 24 lutego 2010].
  85. Pico Iyer: Otwarta droga : globalna podróż XIV Dalajlamy. Warszawa: Ushuaia.pl, 2008, s. 141. ISBN 978-83-925306-2-6. 
  86. Gilles Van Grasdorff: Biografia Dalajlamy. Katowice: Wydawnictwo KOS, 2005, s. 415. ISBN 83-89375-94-X. 
  87. Dalai Lama arrives to welcomes and taunts (ang.). theage.com.au. [dostęp 24 lutego 2010].
  88. Protest at Dalai Lama prayer ban (ang.). bbc.co.uk. [dostęp 24 lutego 2010].
  89. Noisy demonstrations target Dalai Lama on London streets (ang.). chinapost.com.tw. [dostęp 24 lutego 2010].
  90. The radicalisation of Tibetan youth (ang.). rediff.com. [dostęp 24 lutego 2010].
  91. Dalai Lama 'too soft' on China, say Tibetan exiles (ang.). telegraph.co.uk. [dostęp 24 lutego 2010].
  92. Tibetan youth unhappy with Dalai Lama's Middle Path (ang.). ibnlive.in.com. [dostęp 24 lutego 2010].
  93. Instytucje i perspektywy demokracji Tybetańskiej (pol.). Ratujtybet.org. [dostęp 5 kwietnia 2010].
  94. [http://www.buddyzm.edu.pl/cybersangha/page.php?id=874 Indie, Sikkim, Chiny i dokuczliwy tybetański lama] (pol.). buddyzm.edu.pl. [dostęp 25 lutego 2010].
  95. [http://www.buddyzm.edu.pl/cybersangha/page.php?id=238 Koniec waśni o Karmapę? Wskazówka Dalajlamy budzi nadzieję] (pol.). buddyzm.edu.pl. [dostęp 25 lutego 2010].
  96. Kagyupowie mówią "nie" Jego Świątobliwości Dalaj Lamie. (pol.). diamentowadroga.pl. [dostęp 2011-04-06].
  97. Dalajlama a neurologia (pol.). Ekumenizm.pl. [dostęp 23 września 2010].
  98. Gilles Van Grasdorff: Biografia Dalajlamy. Katowice: Wydawnictwo KOS, 2005, s. 446. ISBN 83-89375-94-X. 
  99. Gilles Van Grasdorff: Biografia Dalajlamy. Katowice: Wydawnictwo KOS, 2005, s. 96. ISBN 83-89375-94-X. 
  100. Gilles Van Grasdorff: Biografia Dalajlamy. Katowice: Wydawnictwo KOS, 2005, s. 97. ISBN 83-89375-94-X. 
  101. Gilles Van Grasdorff: Biografia Dalajlamy. Katowice: Wydawnictwo KOS, 2005, s. 151. ISBN 83-89375-94-X. 

[edytuj] Bibliografia

[edytuj] Linki zewnętrzne

Poprzednik
Thubten Gjaco
Dalajlama
od 1940
Następca
-

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Tenzin_Gjaco&oldid=31169623
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty