Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyX Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina odbył się w dniach 2–19 października 1980 roku. Wzięło w nim udział 149 pianistów z 37 krajów.
Spis treści |
Jury oceniało sztukę interpretacyjną każdego z uczestników przy pomocy punktów od 1 do 25. Ocenę średnią arytmetyczną obliczano w taki sam sposób jak w poprzednim IX Konkursie, analogicznie ustalano również listę osób zakwalifikowanych do następnego etapu. Wyniki II etapu ustalano na podstawie średniej arytmetycznej ocen uzyskanych tylko w tym etapie. Wyniki III etapu - na podstawie sumy średnich arytmetycznych ocen uzyskanych w II i III etapie. Po zakończeniu finału Dyrektor Konkursu przedstawiał jury sumy średnich arytmetycznych ocen uzyskanych przez uczestników finału we wszystkich etapach i finale, po czym podejmowano decyzję w sprawie rozdziału nagród. Dla zdobycia I nagrody konieczne było uzyskanie przez uczestnika minimum 66 punktów.
Poczynając od tego konkursu oddzielnie punktowano nie tylko wykonanie poloneza, i mazurków, lecz także interpretację koncertu w finale, za którą również przyznawano nagrodę specjalną.
Uczestnikiem konkursu, który najmocniej utkwił w pamięci słuchaczy i pozostawał w trakcie Konkursu ulubieńcem publiczności był Ivo Pogorelić (Jugosławia). Nie zdobył on żadnej z głównych nagród, odpadając w trzecim etapie. Konserwatywnie nastawione jury nie dopuściło go do etapu finałowego, gdyż jego interpretacje zbytnio odbiegały od kanonu wykonawczego, nie stroniły ponadto od błędów tekstowych. Na znak protestu jurorka Martha Argerich, która wcześniej określiła Pogorelića jako geniusza, zrezygnowała z uczestnictwa w jury.
Już wcześniej, po ogłoszeniu wyników I etapu, doszło do innego skandalu – jury opuścił Louis Kentner.
W trakcie trwania konkursu, 3 października, zmarł jego inicjator, profesor Jerzy Żurawlew.
Honorowym przewodniczącym był Artur Rubinstein, który jednak do Warszawy nie dotarł.
|
|||||
