| Xavi Hernández | ||
| Imię i nazwisko | Xavier Hernández Creus | |
| Data i miejsce urodzenia |
25 stycznia 1980 Terrassa, Hiszpania |
|
| Pseudonim | El Maestro | |
| Pozycja | Pomocnik | |
| Wzrost | 170 cm | |
| Masa ciała | 68 kg | |
| Informacje klubowe | ||
| Obecny klub | FC Barcelona | |
| Numer | 6 | |
| Kariera juniorska | ||
|---|---|---|
| 1991–1997 | Barcelona | |
| Kariera seniorska | ||
| Lata | Klub | M (G) |
| 1997–1999 1998– |
Barcelona B FC Barcelona |
61 (4) 407 (48) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1997 1997–1998 1999 1998–2001 2000 2000– 1998– |
10 (2) 10 (0) 6 (2) 25 (7) 6 (2) 108 (10) 9 (2) |
|
| 1 Mecze i gole w lidze aktualne na 25 marca 2012. 2 Mecze i gole w reprezentacji aktualne na 29 lutego 2012. |
||
| Dorobek medalowy | |||||||||||||||
|
|||||||||||||||
Xavi, właśc. Xavier Hernandéz Creus (wym. [ˈʃaβi], [ˈʃaβier erˈnandes ˈkrɛws]; ur. 25 stycznia 1980 w Terrassie) – hiszpański piłkarz, pomocnik reprezentacji Hiszpanii i FC Barcelona. Zadebiutował w Primera División 18 sierpnia 1998 przeciwko RCD Mallorca. Ma troje rodzeństwa: dwóch starszych braci Alexa i Oscara oraz młodszą siostrę Ariadnę.
Spis treści |
Xavi urodził się w Terrasie w Katalonii. Swoją karierę piłkarską rozpoczął w wieku 11 lat w drużynie juniorów klubu FC Barcelona. W sezonie 1997/98 został włączony do drużyny rezerw, FC Barcelony B. W tym sezonie wraz z drużyną awansował do Segunda División, hiszpańskiej drugiej ligi.
Gdy Xavi wrócił z Mistrzostw Świata U-18, ówczesny trener FC Barcelony, Louis Van Gaal zaczął go regularnie wystawiać w pierwszym zespole. W pierwszej drużynie zadebiutował 18 sierpnia 1998 roku w meczu o Superpuchar Hiszpanii przeciwko RCD Mallorce, strzelając także bramkę. Pełnił ważną rolę w drużynie która w sezonie 1998/99 zdobyła Mistrzostwo Hiszpanii. W następnych rozgrywkach stał się pierwszym rozgrywającym drużyny przez większą część sezonu, zastępując kontuzjowanego Josepa Guardiolę. Kiedy Guardiola odszedł, władze klubu uznały, że nie ma potrzeby sprowadzać nowego zawodnika i na pozycji środkowego pomocnika na stałe zagościł 21-letni wówczas wychowanek. W 2003 roku swoją prezydenturę zakończył Joan Gaspart i zadłużony klub przejął nowy zarząd z Joanem Laportą na czele. Xavi, mimo wielu ofert z innych klubów, postanowił kontynuować swoją karierę na Camp Nou. I już w sezonie 2004/2005 mógł świętować ze swym zespołem tytuł Mistrza Hiszpanii, który wrócił do Barcelony po 6 latach. W następnym sezonie Barça ponownie zdobyła mistrzostwo kraju, a także wygrała Ligę Mistrzów. Wkład Xaviego w te sukcesy nie był jednak już tak duży jak rok wcześniej. W grudniu, podczas sesji treningowej doznał poważnej kontuzji zerwania wiązadeł kolanowych, która wykluczyła go z gry na 6 miesięcy. Jego miejsce w kadrze zajął Andres Iniesta, który dobrymi występami w lidze i Lidze Mistrzów uzupełnił lukę po kontuzjowanym rodaku. Xavi do gry wrócił dopiero w następnym sezonie, a jego udział w tamtych sukcesach drużyny miał jedynie wymiar mentalny. W następnych latach FC Barcelonie wiodło się znacznie gorzej. Jednak mimo słabej postawy całego zespołu i braku trofeów, Xavi stanowił ważne ogniwo zespołu Franka Rijkaarda i prezentując równą formę ratował kilkakrotnie zespół przed utratą punktów. W listopadzie 2008 roku zainteresowanie nim wyraził angielski Manchester United[1]. W sezonie 2008/2009 Xavi wygrał z Barceloną wszystko co było w klubowej piłce do wygrania. Duma Katalonii zwyciężyła w rozgrywkach La Liga. Podobnie było w rozgrywkach o Puchar Króla gdzie niejednokrotnie Barça mocno rezerwowym składem nie pozostawiała złudzeń kto jest numerem jeden w Hiszpanii i nie tylko. Czego dowodem jest trzeci triumf w rozgrywkach Ligi Mistrzów. W finale rozgrywanym w Rzymie Barça nie dała szans Manchesterowi United wygrywając 2:0. Wkład Xaviego w te sukcesy jest niepodważalny. Został on wybrany MVP finału Ligi Mistrzów a przez wielu fachowców i kibiców jest uznawany za najlepszego rozgrywającego na świecie. W 2010 roku wraz z Barceloną sięgnął po kolejne trofeum. Bijąc rekord punktów w sezonie ligowym (obecnie 99) Xavi zdobył po raz kolejny tytuł Mistrza Hiszpanii oraz zdobył indywidualną nagrodę imienia Alfredo Di Stefano przyznawaną dla najlepszego gracza występującego na danej pozycji.
Xavi w reprezentacji Hiszpanii zadebiutował w roku 2000. Wraz z nią był na Mistrzostwach Świata w Korei i Japonii w roku 2002 oraz na Mistrzostwach Europy w Portugalii w 2004 roku. W 2006 roku udał się wraz reprezentacją do Niemiec i mimo upływu krótkiego czasu od zakończenia rehabilitacji pokazał się z dobrej strony zyskując uznanie kibiców i trenera Luisa Aragonesa. W 2008 roku Hiszpania zdobyła mistrzostwo Europy, a Xavi został uznany przez UEFA za najlepszego piłkarza turnieju. W 2010 r. w RPA zdobył z reprezentacją Hiszpanii mistrzostwo Świata. Reprezentacja Hiszpanii pokonała w finale mundialu Holandię 1:0. Mecz rozstrzygnęła dogrywka, a bramkę zdobył Andres Iniesta(116 min.)[2].
Xavi, urodziwszy się w Terrassie, czuje się Katalończykiem i na każdym kroku deklaruje swoje przywiązanie do barw klubowych. Mimo zainteresowania ze strony zagranicznych klubów głośno mówi, że chciałby zakończyć karierę w FC Barcelonie. Dzięki swej wierności, a także profesjonalizmowi i spokojnemu usposobieniu, jest jednym z ulubieńców cules.
| Klub | Sezon | Liga | Puchar Króla | Europa | Inne[3] | Łącznie | |||||
| Mecze | Gole | Mecze | Gole | Mecze | Gole | Mecze | Gole | Mecze | Gole | ||
| FC Barcelona B | 1997/98 | 39 | 3 | 39 | 3 | ||||||
| 1998/99 | 18 | 0 | 18 | 0 | |||||||
| 1999/00 | 4 | 1 | 4 | 1 | |||||||
| Razem | 61 | 4 | 61 | 4 | |||||||
| FC Barcelona | 1998/99 | 17 | 1 | 2 | 0 | 6 | 0 | 1 | 1 | 26 | 2 |
| 1999/00 | 24 | 0 | 4 | 1 | 10 | 1 | 0 | 0 | 38 | 2 | |
| 2000/01 | 20 | 2 | 7 | 0 | 9 | 0 | 0 | 0 | 36 | 2 | |
| 2001/02 | 35 | 4 | 1 | 0 | 16 | 0 | 0 | 0 | 52 | 4 | |
| 2002/03 | 29 | 2 | 1 | 0 | 14 | 1 | 0 | 0 | 54 | 2 | |
| 2003/04 | 36 | 4 | 6 | 0 | 7 | 1 | 0 | 0 | 49 | 5 | |
| 2004/05 | 36 | 3 | 1 | 0 | 8 | 0 | 0 | 0 | 45 | 3 | |
| 2005/06 | 16 | 0 | 0 | 0 | 4 | 0 | 2 | 0 | 22 | 0 | |
| 2006/07 | 35 | 3 | 7 | 2 | 7 | 0 | 5 | 1 | 54 | 6 | |
| 2007/08 | 35 | 7 | 7 | 1 | 12 | 1 | 0 | 0 | 54 | 9 | |
| 2008/09 | 35 | 6 | 5 | 1 | 14 | 3 | 0 | 0 | 54 | 10 | |
| 2009/10 | 34 | 3 | 3 | 2 | 11 | 1 | 5 | 1 | 53 | 7 | |
| 2010/11 | 31 | 3 | 6 | 0 | 12 | 2 | 1 | 0 | 50 | 5 | |
| Razem | 383 | 38 | 50 | 7 | 130 | 10 | 14 | 3 | 587 | 58 | |
| Łącznie w karierze | 444 | 42 | 50 | 7 | 130 | 10 | 14 | 3 | 648 | 62 | |
Stan na 27 kwietnia 2011.[4]
| Reprezentacja Hiszpanii | ||
| Rok | Mecze | Gole |
| 2000/01 | 1 | 0 |
| 2001/02 | 5 | 0 |
| 2002/03 | 8 | 0 |
| 2003/04 | 5 | 0 |
| 2004/05 | 8 | 1 |
| 2005/06 | 13 | 1 |
| 2006/07 | 7 | 1 |
| 2007/08 | 16 | 4 |
| 2008/09 | 14 | 1 |
| 2009/10 | 17 | 0 |
| 2010/11 | 7 | 1 |
| 2011/12 | 7 | 1 |
| Razem | 108 | 10 |
Ostatnia aktualizacja: 29 lutego 2012
| # | Data | Miejsce | Przeciwnik | Gol | Wynik | Rozgrywki |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1. | 26 marca 2005 | Estadio El Helmántico, Salamanca, Hiszpania | 2–0 | 3–0 | Mecz towarzyski | |
| 2. | 6 września 2006 | Windsor Park, Belfast, Irlandia Północna | 0–1 | 3–2 | Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej 2008 (eliminacje) | |
| 3. | 11 Października 2006 | Nueva Condomina, Murcia, Hiszpania | 1–0 | 2–1 | Mecz towarzyski | |
| 4. | 12 września 2007 | Estadio Carlos Tartiere, Oviedo, Hiszpania | 1–0 | 2–0 | Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej 2008 (eliminacje) | |
| 5. | 21 listopada 2007 | Estadio Gran Canaria, Las Palmas, Hiszpania | 1–0 | 1–0 | Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej 2008 (eliminacje) | |
| 6. | 4 czerwca 2008 | Estadio El Sardinero, Santander, Hiszpania | 1–0 | 1–0 | Mecz towarzyski | |
| 7. | 26 czerwca 2008 | Ernst-Happel-Stadion, Wiedeń, Austria | 0–1 | 0–3 | Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej 2008 | |
| 8. | 20 sierpnia 2008 | Parken Stadium, Kopenhaga, Dania | 0–2 | 0–3 | Mecz towarzyski |
Ostatnia aktualizacja: 15 marca 2010[5]
|
|||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||