Xavier Malisse

Xavier Malisse
Państwo	Belgia
Miejsce zamieszkania	Sarasota
Data i miejsce urodzenia	19 lipca 1980 Kortrijk
Wzrost	185 cm
Masa ciała	77 kg
Gra	praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny	1998
Zakończenie kariery	aktywny
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje	3
Najwyżej w rankingu	19 (12 sierpnia 2002)
Australian Open	3R (2003, 2011)
Roland Garros	4R (2002, 2004)
Wimbledon	SF (2002)
US Open	4R (2003, 2005)
Gra podwójna
Wygrane turnieje	7
Najwyżej w rankingu	25 (7 listopada 2011)
Australian Open	2R (2003-2006, 2011)
Roland Garros	W (2004)
Wimbledon	3R (2005)
US Open	3R (2011)

Xavier Malisse (ur. 19 lipca 1980 w Kortrijk) – tenisista belgijski, zwycięzca wielkoszlemowego Rolanda Garrosa z 2004 roku w grze podwójnej, reprezentant Belgii w Pucharze Davisa.

Do 13 roku życia trenował obok tenisa piłkę nożną, decydując się ostatecznie na karierę tenisisty. W swoim debiutanckim sezonie doszedł do finału rozgrywek ATP Tour w Meksyku, gdzie nie sprostał Czechowi Jiříemu Novákowi.

W 1999 był w finale w Delray Beach, przegrywając decydujący mecz z Lleytonem Hewittem. W dalszej części sezonu Malisse dotarł m.in. do III rundy US Open. Większość sezonu, podobnie jak i kolejnego, występował jednak w imprezach niższej rangi, challengerach; wygrał m.in. challenger w San Antonio w 2000, pokonując w finale haitańskiego weterana Ronalda Agenora. W sezonie 2001 awansował do czołowej "pięćdziesiątki" rankingu światowego dzięki kolejnym dwóm finałom turniejowym - w Delray Beach (przegrał z Janem-Michaelem Gambillem) i Atlancie (przegrał z Andym Roddickiem). Był także w IV rundzie wielkoszlemowego US Open.

W sezonie 2002 Belg był w półfinałach turniejowych w Memphis i Scottsdale, a także osiągnął półfinał na Wimbledonie, pokonując m.in. Rosjanina Kafielnikowa, Brytyjczyka Rusedskiego oraz dawnego mistrza tego turnieju Holendra Krajicka; w półfinale, w meczu wielokrotnie przerywanym opadami deszczu i toczonym przez kilka dni, przegrał z Argentyńczykiem Nalbandianem. Wynik ten (a także IV runda Roland Garrosa miesiąc wcześniej) dał mu awans na najwyższą pozycję w karierze w rankingu gry pojedynczej - nr 19.

W kolejnych kilku latach Malisse był w następnych finałach turniejowych (2004 St. Poelten, porażka z Filippo Volandrim; 2004 Lyon, porażka z Robinem Söderlingiem), by ostatecznie wygrać swój pierwszy turniej w cyklu ATP Tour w Delray Beach w 2005; zrewanżował się swojemu przeciwnikowi z pierwszego finału, Czechowi Novákovi. Dzięki temu zakończył sezon 2005 pod koniec czołowej "pięćdziesiątki" rankingu. Sezon 2006 rozpoczął od finału turnieju w Adelajdzie, ulegając ostatecznie Francuzowi Florentowi Serra. W kolejnych miesiącach ponownie doszedł do finału w Delray Beach, jednak w decydującym meczu nie sprostał Tommyemu Haasowi. W 2007 Belg zagrał w dwóch finałach, które zakończyły się jego zwycięstwem, najpierw w Madras, a następnie w Delray Beach. Po blisko czterech latach w styczniu 2011 Belg doszedł do finału w Madras. Spotkanie finałowe przegrał w trzech setach ze Szwajcarem Stanislasem Wawrinką.

Jego największym osiągnięciem deblowym jest wygrana w wielkoszlemowym Roland Garrosie z roku 2004. Występował w parze z rodakiem Olivierem Rochusem; Belgowie pokonali w turnieju m.in. Argentyńczyków Mariano Hooda i Sebastiána Prieto, duet Jonas Björkman i Todd Woodbridge, parę Martín Rodríguez i Gastón Etlis, Hindusa Mahesha Bhupathiego i Białorusina Maksa Mirnego, a w finale Francuzów Michaëla Llodrę i Fabrice'a Santoro. Wygrana w turnieju wielkoszlemowym pozwoliła Belgom na udział w turnieju Masters w 2002, który jednak zakończyli już na etapie rozgrywek grupowych z jedną wygraną i dwiema porażkami. Drugie wspólne zwycięstwo turniejowe odnieśli u progu sezonu 2005 w Adelajdzie. W 2007 Malisse wygrał dwa deblowe turnieje - w Madras w parze z Dickiem Normanem oraz w Delray Beach z Hugo Armando. Rok później osiągnął również finał turnieju w Auckland tworząc duet z Jürgenem Melzerem. Po trzech latach, w lutym 2011 roku Belg ponownie doszedł do finału zawodów deblowych, podczas rywalizacji w San José. Razem z Alejandro Fallą przegrali jednak mecz finałowy z Amerykanami Scottem Lipskym oraz Rajeevem Ramem. Tegoż samego roku wspólnie z Ołeksandrem Dołgopołowem Malisse wygrał zmagania deblowe w Indian Wells. W rundzie finałowej wygrali z Rogerem Federerem i Stanislasem Wawrinką. Pod koniec sierpnia 2011 roku Malisse wraz z Markiem Knowlesem zdobył tytuł w Los Angeles po wygranej w finałowym spotkaniu z parą Somdev Devvarman-Treat Conrad Huey. W lutym 2012 roku belgijski tenisista razem z Markiem Knowlesem zwyciężyli w zmaganiach w San José, pokonując w finale Kevina Andersona i Franka Mosera. W maju 2012 roku razem z Dickiem Normanem wystąpił w finale turnieju w Monachium. W meczu o mistrzostwo ulegli parze Čermák–Polášek 4:6, 5:7.

Jako reprezentant Belgii Malisse jest członkiem drużyny w Pucharze Davisa. W latach 1998-2011 odniósł 12 zwycięstw, poniósł 12 porażek. Miał znaczący udział w odzyskaniu przez Belgię miejsca w najwyższej klasie rozgrywek Pucharu Davisa, Grupie Światowej, w 2002, kiedy pokonał w meczu z Zimbabwe obu braci Blacków - Byrona i Wayne'a. Bez powodzenia startował natomiast na igrzyskach olimpijskich w Atenach w 2004, wyeliminowany już w I rundzie singla przez Rosjanina Michaiła Jużnego oraz debla (w parze z Olivierem Rochusem) przez Llodrę i Santoro.

Statystyki turniejowe

Legenda

Wielki Szlem

Tennis Masters Cup

ATP Masters Series

Igrzyska Olimpijskie

ATP Tour 500

ATP Tour 250

Gra pojedyncza

Mistrz (3)

Nr	Rok	Turniej	Nawierzchnia	Przeciwnik w finale	Wynik finału
1.	2005	Delray Beach	Twarda	Jiří Novák	7:6(6), 6:2
2.	2007	Mardas	Twarda	Stefan Koubek	6:1, 6:3
3.	2007	Delray Beach	Twarda	James Blake	5:7, 6:4, 6:4

Finalista (9)

Nr	Rok	Turniej	Nawierzchnia	Przeciwnik w finale	Wynik finału
1.	1998	Meksyk	Ceglana	Jiří Novák	3:6, 3:6
2.	1999	Delray Beach	Ceglana	Lleyton Hewitt	4:6, 7:6(2), 1:6
3.	2001	Delray Beach	Twarda	Jan-Michael Gambill	5:7, 4:6
4.	2001	Atlanta	Ceglana	Andy Roddick	2:6, 4:6
5.	2004	Sankt Pölten	Ceglana	Filippo Volandri	1:6, 4:6
6.	2004	Lyon	Dywanowa (hala)	Robin Söderling	2:6, 6:3, 4:6
7.	2006	Adelajda	Twarda	Florent Serra	3:6, 4:6
8.	2006	Delray Beach	Twarda	Tommy Haas	3:6, 6:3, 6:7(5)
9.	2011	Madras	Twarda	Stanislas Wawrinka	5:7, 6:4, 1:6

Gra podwójna

Mistrz (7)

Nr	Rok	Turniej	Nawierzchnia	Partner	Przeciwnicy w finale	Wynik finału
1.	2004	French Open	Ceglana	Olivier Rochus	Michaël Llodra Fabrice Santoro	7:5, 7:5
2.	2005	Adelajda	Twarda	Olivier Rochus	Simon Aspelin Todd Perry	7:6(5), 6:4
3.	2007	Madras	Twarda	Dick Norman	Rafael Nadal Bartolomé Salvá-Vidal	7:6, 7:6
4.	2007	Delray Beach	Twarda	Hugo Armando	James Auckland Stephen Huss	6:3, 6:7(4), 10-5
5.	2011	Indian Wells	Twarda	Ołeksandr Dołgopołow	Roger Federer Stanislas Wawrinka	6:4, 6:7(5), 10-7
6.	2011	Los Angeles	Twarda	Mark Knowles	Somdev Devvarman Treat Conrad Huey	7:6(3), 7:6(10)
7.	2012	San José	Twarda (hala)	Mark Knowles	Kevin Anderson Frank Moser	6:4, 1:6, 10-5

Finalista (3)

Nr	Rok	Turniej	Nawierzchnia	Partner	Przeciwnicy w finale	Wynik finału
1.	2008	Auckland	Twarda	Jürgen Melzer	Luis Horna Juan Mónaco	4:6, 6:3, 7-10
2.	2011	San José	Twarda (hala)	Alejandro Falla	Scott Lipsky Rajeev Ram	4:6, 6:4, 8-10
3.	2012	Monachium	Ceglana	Dick Norman	František Čermák Filip Polášek	4:6, 5:7

Bibliografia

• Sylwetka na stronie ATP (ang.). atpworldtour.com. [dostęp 24 grudnia 2011].
• Sylwetka na stronie ITF (ang.). itftennis.com. [dostęp 24 grudnia 2011].
• Sylwetka na stronie Pucharu Davisa (ang.). daviscup.com. [dostęp 24 grudnia 2011].