Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyYasunari Kawabata (jap. 川端康成 Kawabata Yasunari?) ur. 14 czerwca 1899 w Osace, zm. 16 kwietnia 1972 w Zushi – prozaik i poeta japoński. Laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za rok 1968[1].
Urodził się w Osace w bogatej i wykształconej rodzinie. Jego rodzice zmarli, kiedy miał 3 lata, parę lat później zmarła jego babcia, a tuż po niej jedyna siostra, co wywarło wielkie piętno na jego życiu i twórczości.
W latach 1920 – 1924 studiował na Cesarskim Uniwersytecie w Tokio.
Wraz z grupą młodych pisarzy założył pismo Bungei Jidai.
Pierwszy sukces pisarski odniósł w 1925 r., autobiograficznym opowiadaniem Izu no odoriko (jap. 伊豆の踊子 Tancerka z Izu?).
W 1931 ożenił się i zamieszkał w Tokio.
W czasie II wojny światowej zajmował się pracą naukową i podróżował po Mandżurii.
Od 1948 do 1965 był prezesem japońskiego PEN Clubu. Wtedy też opublikował swoje najsłynniejsze powieści – Tysiąc żurawi (jap. 千羽鶴 Senba-zuru?) i Głos góry (jap. 山の音 Yama no oto?), które przyniosły mu w 1959 prestiżowy Medal Goethego we Frankfurcie, a w 1968 Nagrodę Nobla w dziedzinie literatury.
Pod koniec życia był bardzo schorowany. W 1972 – dwa lata po samobójstwie swojego przyjaciela, Yukio Mishimy – również popełnił samobójstwo.
|
|||||||
