Yehiel De-Nur lub Dinur ('De-Nur' po hebrajsku oznacza 'w ogniu'; ur. jako Yehiel Feiner 16 maja 1909 w Sosnowcu, zm. 17 lipca 2001 w Tel Awiwie) - pisarz żydowski.
Podczas II wojny światowej De-Nur przez dwa lata był więźniem niemieckiego obozu koncentracyjnego Auschwitz. W 1945, zamieszkał w Izraelu, gdzie został pisarzem-historykiem, pisząc kilka prac po hebrajsku pod pseudonimem Ka-Tzetnik 135633 (czasami: "K. Tzetnik"). Ka-Tzetnik znaczy Kacetnik, (od niemieckiego Konzetrationslager - obóz koncentracyjny). 135633 to numer, który wytatuowano na przedramieniu De-Nura w obozie koncentracyjnym.
Jego prace dokumentują nazistowskie okrucieństwo. Pod pseudonimem pisał do momentu ujawnienia jego tożsamości podczas procesu Adolfa Eichmanna w 1961 r. Zmarł w 2001 na raka .
Najsłynniejszą książką 135633 jest Dom lalek (1956), opisujący Dywizje rozkoszy, nazistowski układ - żydowskie kobiety zmuszane do świadczenia usług seksualnych w obozach koncentracyjnych. Sugerował, ze bohaterką książki jest jego młodsza siostra, której nie udało się przeżyć Holocaustu. W innej z książek, Piepel, w której naziści seksualnie wykorzystują młodych chłopców, sugerował podobnie - że bohaterem opisanych wydarzeń był jego brat, zmarły w obozie koncentracyjnym[1]. Dwadzieścia lat później wokalista Ian Curtis nazwał swój zespół Joy Division (Dywizje rozkoszy), mając na myśli burdele opisane w książce.
W 1976, Dinur został poddany eksperymentalnej psychoterapii przy użyciu LSD, które zastosował dr Jan Bastiaans. Powodem były powracające koszmary i depresja. Wizje doświadczone podczas terapii stały się kanwą książki Shivitti[2].