Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Yoann Gourcuff | ||
 |
||
| Imię i nazwisko | Yoann Miguel Gourcuff[1] | |
| Data i miejsce urodzenia |
11 lipca 1986 Ploemeur, Francja |
|
| Pozycja | pomocnik | |
| Wzrost | 185 cm | |
| Masa ciała | 79 kg | |
| Informacje klubowe | ||
| Obecny klub | Olympique Lyon | |
| Numer | 8 | |
| Kariera juniorska | ||
|---|---|---|
| 1997–2001 1998–2001 2001–2003 |
FC Lorient PEF Ploufragan Stade Rennais FC |
|
| Kariera seniorska | ||
| Lata | Klub | M (G) |
| 2003–2006 2006–2009 2008–2009 2009–2010 2010– |
Stade Rennais FC A.C. Milan → Girondins Bordeaux (wyp.) Girondins Bordeaux Olympique Lyon |
66 (6) 36 (2) 37 (12) 32 (6) 37 (5) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 2002–2003 2003 2004–2005 2006–2008 2008– |
 Francja U-17 Francja U-18 Francja U-19 Francja U-21 Francja |
?? (2) ? (1) ?? (7) 18 (4)[2] 29 (4) |
| 1 Mecze i gole w lidze aktualne na 28 maja 2012. 2 Mecze i gole w reprezentacji aktualne na 28 maja 2012. |
||
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
||
Yoann Miguel Gourcuff (wym. [joan ɡuʁkyf]; ur. 11 lipca 1986 w Ploemeur) – francuski piłkarz występujący w klubie francuskiej Ligue 1 Olympique Lyon i w reprezentacji Francji[3]. Gra głównie jako ofensywny pomocnik, lecz może także występować jako cofnięty napastnik. Przez swój styl gry porównywany jest do Zinedine'a Zidane'a[4].
Jest synem Christiana Gourcuffa[5], szkoleniowca FC Lorient. W tym właśnie klubie Yoann rozpoczynał swoją karierę. Następnie przeszedł do Stade Rennes, gdzie wcześniej występował jego ojciec. Po kilkunastu występach w zespołach juniorskich Gourcuff zadebiutował w pierwszym zespole i szybko stał się podstawowym zawodnikiem. Wtedy jego pozyskaniem zaczęły się interesować renomowane zagraniczne kluby. Ostatecznie Gourcuff wybrał ofertę włoskiego Milanu[6]. Z zespołem tym osiągnął wiele sukcesów, jednak sam grał rzadko i nie spełnił pokładanych w nim nadziei. W 2008 roku wypożyczono go do Bordeaux[7]. Gourcuff z miejsca stał się pierwszoplanową postacią drużyny i zdobył z nią mistrzostwo kraju. Sam został uznany najlepszym graczem ligowych rozgrywek[8], a działacze Bordeaux zdecydowali się wykupić go z Milanu na stałe[9].
Debiut Gourcuffa w reprezentacji miał miejsce w sierpniu 2008 roku. Dwa miesiące później w spotkaniu z Rumunią zdobył swojego pierwszego gola w kadrze. Od momentu gdy stał się częścią zespołu narodowego, selekcjoner Raymond Domenech ustawiał go na pozycji rozgrywającego, gdzie wcześniej występowała legenda trójkolorowych Zinedine Zidane.
Spis treści |
Gourcuff urodził się 11 lipca 1986 roku w Plomeur, w Morbihan w Bretanii, jako syn Bretończyków, Marine Thalouarn i Christiana Gourcuffa[10]. Pochodzi ze sportowej rodziny: jego matka grała w koszykówkę, ojciec był piłkarzem (grał w klubach francuskich, szwajcarskich i kanadyjskich), a od 2003 roku jest szkoleniowcem Lorient[11] (wcześniej prowadził m.in. Lorient, Le Mans, Rennes oraz Al-Gharafa), natomiast brat Erwan jest pływakiem oraz kolarzem.
W młodości Gourcuff trenował piłkę nożną oraz tenisa. W tej drugiej dyscyplinie był najlepszym graczem w swojej grupie wiekowej (12 lat) w klubie[10]. Ostatecznie jednak wybrał grę w futbol[12].
Swoją karierę Gourcuff zaczął w FC Lorient, gdzie wówczas trenerem był jego ojciec. W czasie gry w Lorient trenował również w Pôle Espoirs Football de Ploufragan[12], regionalnej wersji Narodowej Akademii Piłkarskiej Clairefontaine. Gdy w 2001 roku jego ojciec opuścił klub i przeniósł się do Stade Rennes, do tego klubu przeszedł także Yoann. Sam Gourcuff podpisał kontrakt élite (młodzieżowy), mimo iż wcześniej pertraktował z Nantes[12]. W tym samym czasie szkoleniowiec Arsenalu Arsène Wenger starał się, aby Gourcuff przeszedł do jego zespołu, jednak bezskutecznie[4]. W 2003 roku z młodzieżową drużyną Rennes Gourcuff zdobył juniorski puchar Coupe Gambardella. W finałowym meczu przeciwko Strasbourgowi zakończonym wynikiem 4-1 strzelił gola.
W listopadzie 2003 roku Gourcuff podpisał swój pierwszy profesjonalny kontrakt[12] i w drugiej połowie sezonu 2003/2004 awansował do składu pierwszego zespołu. W lidze zadebiutował 7 lutego 2004 roku w przegranym 0-2 spotkaniu z Auxerre, wchodząc na boisko 76. minucie[13]. W sezonie 2003/2004 rozegrał jeszcze osiem spotkań, w tym wygrany 3-1 mecz z Girondins Bordeaux, gdy po raz pierwszy wyszedł na boisko w podstawowym składzie[14]. Przed rozpoczęciem sezonu 2005/2006 Gourcuff otrzymał koszulkę z numerem 10. W ligowych rozgrywkach rozegrał 36 spotkań i zdobył sześć goli. W wygranym 2-0 meczu z Monaco strzelił swoją pierwszą bramkę w zawodowej karierze[15]. W linii pomocy partnerował najczęściej Francuzowi Olivierowi Monterrubio i Szwedowi Kimowi Källströmowi. Rennes zakończyło sezon na 7. miejscu w tabeli Ligue 1 i awansowało do Pucharu Intertoto.
Po udanych występach nazwisko Gourcuffa zaczęto wymieniać w kontekście transferów do zagranicznych zespołów, m.in. do holenderskiego Ajaksu Amsterdam, hiszpańskiej Valencii i angielskiego Arsenalu[16], lecz ostatecznie w 2006 roku piłkarz trafił do włoskiego klubu AC Milan. Mediolańczycy zapłacili za niego 3,5 miliona €, zaś sam zawodnik podpisał pięcioletni kontrakt[6]. Jego oficjalny debiut w barwach Rossonerich miał miejsce 9 sierpnia w spotkaniu trzeciej rundy kwalifikacyjnej Ligii Mistrzów przeciwko Crvenie Zvezdzie Belgrad, gdy w 81. minucie zmienił na boisku Andreę Pirlo[17]. Swojego pierwszego gola dla Milanu zdobył w pierwszym spotkaniu fazy grupowej Ligi Mistrzów przeciwko AEK Ateny[18].
W ciągu dwóch lat pobytu w Milanie Gourcuff rozegrał 36 spotkań ligowych, lecz w 23 z nich był wprowadzany z ławki rezerwowych. Jego powolny rozwój w klubie był spowodowany głównie kontuzjami[19], a na domiar wszystkiego menadżer Carlo Ancelotti krytykował Francuza[20][21][22] za rzekome problemy z psychiką[23]. O miejsce w składzie Gourcuff konkurował bezpośrednio z reprezentantem Brazylii i Piłkarzem Roku FIFA 2005 Kaką, dlatego też nie miał większych szans na grę. W 2007 roku wygrał z Milanem rozgrywki Ligi Mistrzów. Był także w składzie zespołu, który w 2007 roku zdobył Superpuchar Europy i zwyciężył w Klubowych Mistrzostwach Świata[24].
Po zakończeniu sezonu 31 maja 2008 roku Adriano Galliani ujawnił, że Milan postanowił wypożyczyć Gourcuffa na cały sezon 2008/2009 do zespołu francuskiej Ligue 1, Girondins Bordeaux, aby zawodnik miał więcej szans na grę[7].
|
"Ten gol to nie przypadek." "Pokazał on, że w tym chłopaku jest coś magicznego. Czułem się chory, gdy Zidane zakończył karierę. Oglądająć Gourcuffa wyleczyłem się. Kiedy widzę takich zawodników jak on, znowu czuje się jak mały chłopiec."
|
W Bordeaux Gourcuff szybko zapewnił sobie miejsce w pierwszym składzie. Zadebiutował w wygranym 2-1 spotkaniu przeciwko Caen, w którym zdobył jedną z bramek[25], a wkrótce po tym wywalczył z Żyrondystami drugi w historii klubu Superpuchar Francji. Zdobył także czwartego oraz asystował przy trzecim golu w wygranym przez Bordeaux 4-0 finale Pucharu Ligi Francuskiej przeciwko Vannes. Strzelił dwie bramki w spotkaniach fazy grupowej Ligii Mistrzów przeciwko Romie i Klużowi. 11 stycznia 2009 roku w wygranym 4-0 spotkaniu przeciwko Paris Saint-Germain zdobył gola, który został później uznany przez francuskich kibiców za bramkę sezonu[26].
W ciągu następnych dwóch tygodni Gourcuff zdobył swoją piątą i szóstą bramkę w barwach klubu, pierwszą w wygranym 2-1 meczu z Nantes[27], a drugą w zremisowanym 2-2 spotkaniu z Lille[28]. Następnie, po kolejnych siedmiu tygodniach bez gola, Gourcuff zdobył jednego gola w spotkaniu z będącym w strefie spadkowej Le Havre[29]. W 33. kolejce zdobył dwa pierwsze w swojej karierze gole przeciwko swojej byłej drużynie – Rennes[30]. Było to zarazem jego ósme i dziewiąte trafienie w sezonie. W ciągu następnych trzech tygodni Gourcuff podtrzymał swoją formę strzelecką i zdobywał po golu we wszystkich trzech kolejnych meczach, przeciwko Sochaux[31], Valenciennes[32] i Le Mans[33]. Bordeaux wygrało wszystkie trzy spotkania i na koniec sezonu zajęło pierwsze miejsce w lidze. Był to szósty tytuł mistrzowski w historii klubu. Oprócz tego francuski klub zdobył również Puchar Ligi. Gourcuff zdobył w ligowych rozgrywkach 12 bramek i dzięki swojej postawie w sezonie 2008/2009 otrzymał tytuł zawodnika roku Ligue 1. Znalazł się również w jedenastce sezonu ligi[8] oraz został wybrany przez magazyn "France Football" młodym piłkarzem roku[34].
Po sezonie 2008/2009 wydawało się, że Gourcuff po powrocie do Milanu w sezonie 2009/2010 zacznie odgrywać większą rolę w drużynie. Kierownictwo Bordeaux oświadczyło jednak, iż zapłaci wpisane wcześniej w klauzuli wypożyczenia 15 milionów € i wykupi kartę Francuza na stałe. Generalny menadżer Milanu Adriano Galliani i nowy trener Leonardo próbowali przekonać Gourcuffa do powrotu. 28 maja ogłoszono, że zawodnik został pełnoprawnym graczem Bordeaux i definitywnie opuścił Milan[35]. Gourcuff podpisał z klubem czteroletni kontrakt[9] za nieujawnioną kwotę. Zdaniem mediów Bordeaux zapłaciło za transfer około 13–15 milionów €[36].
Sezon 2009/2010 Girondins Bordeaux rozpoczął od zwycięstwa 2-0 z Guingamp i zdobycia Superpucharu Francji. Sam Gourcuff otrzymał za swój występ tytuł najlepszego zawodnika meczu. Dwa tygodnie później zdobył dwa gole w otwierającym sezon ligowym spotkaniu z Lens. Ostatecznie Bordeaux wygrało ten mecz 4-1[37]. Dzięki temu zwycięstwu klub Francuza ustanowił rekord kolejnych 12 wygranych spotkań z rzędu[38]. W październiku 2009 roku "France Football" nominował zawodnika do Złotej Piłki[39]. 23 sierpnia zdobył kolejnego gola, tym razem w wygranym 4-0 meczu z Nice[40].
W zremisowanym 1-1 spotkaniu Ligi Mistrzów przeciwko włoskiemu Juventusowi Gorucuff zaliczył asystę przy jedynym golu dla Bordeaux zdobytym przez Jaroslava Plašila. 30 września w wygranym 1-0 meczu z izraelskim Maccabi Hajfa Francuz doznał urazy pachwiny, który wyeliminował go z gry w dwóch kolejnych spotkaniach klubu i w jednym meczu reprezentacji[41][42]. Powrócił dopiero na mecz z niemieckim Bayernem Monachium. W pierwszym meczu z tym zespołem, wygranym przez Bordeaux 2–1, Gourcuff zmarnował rzut karny, jednakże w drugim spotkaniu, rozgrywanym na Allianz Arena, zdobył bramkę na 1-0. zaś ostatecznie jego klub wygrał z Bayernem 2-0.[43][44] Ostatecznie Bordeaux zakończyło fazę grupową Ligi Mistrzów jako niepokonane.
Przez cały listopad i na początku grudnia Gourcuff zanotował lekki spadek formy i w tym okresie nie zdobył żadnego gola ani żadnej asysty. Menadżer Laurent Blanc stwierdził później, że po wyleczeniu kontuzji Gourcuff nie czuł się zbyt pewnie i to m.in. było powodem tego, że 16 listopada w wygranym 1–0 meczu Montpellier zawodnik po raz drugi w sezonie zmarnował rzut karny[45][46]. Jednakże trzy dni później Francuz zdobył w końcu gola i, jak na ironię, stało się to podczas meczu z Lorient, które prowadzone było wówczas przez jego ojca[47]. 20 grudnia został wybrany przez magazyn France Football piłkarzem roku 2009 we Francji i w plebiscycie tym wyprzedził takich zawodników jak Nicolas Anelka, Hugo Lloris, Thierry Henry, czy Franck Ribéry, który wcześniej dwukrotnie otrzymywał ten tytuł[48]. 23 lutego Gourcuff zaliczył asystę przy golu Michaëla Cianiego, który dał Bordeaux wygraną 1-0 nad greckim Olympiakosem w spotakniu 1/8 finału Ligi Mistrzów. W meczu rewanżowym z tym klubem Francuz zdobył gola otwierającego wynik już w 5. minucie uderzeniem z rzutu wolnego. Ostatecznie jego zespół wygrał to spotkanie 2-1, a cały dwumecz 3-1.
Swoją karierę reprezentacyjną Gourcuff rozpoczął w juniorskich zespołach narodowych. W sierpniu 2001 roku został powołany przez trenera Pierre'a Mankowskiego do reprezentacji Francji U-16 na konsultację szkoleniową, która odbyła się w Clairefontaine[49]. Następne powołanie otrzymał rok później, tym razem do reprezentacji Francji U-17 na towarzyski mecz z Hiszpanią. Od tamtej pory zaczął być regularnie powoływany do reprezentacji U-17, nie awansował z nią jednak na mistrzostwa Europy w 2003 roku. W kadrze do lat 19 zagrał na mistrzostwach Europy w 2005 roku. Wcześniej, w eliminacjach do tego turnieju Gourcuff zdobył gole przeciwko Armenii (1. runda eliminacyjna)[50] i Hiszpanii (2. runda eliminacyjna)[51]. Co więcej, gol strzelony Hiszpanom był zwycięski i zagwarantował Francuzom awans do turnieju. W samych mistrzostwach Gourcuff zdobył hat-tricka (dwa gole z rzutów karnych i jeden z gry) w wygranym 3-1 spotkaniu z Norwegią. Oprócz tego asystował przy dwóch bramkach zdobytych w wygranym 3-2 półfinałowym spotkaniu z Niemcami i rozegrał pełne 90 minut w finale przeciwko Anglii. Francja wygrała ten mecz 3-1 i zdobyła swój szósty tytuł Mistrza Europy do lat 19, natomiast dla Gourcuffa było to pierwsze zdobyte przez niego międzynarodowe trofeum[52].
Gourcuff był regularnie powoływany do reprezentacji Francji do lat 21 i rozegrał w niej 18 spotkań, w których zdobył 4 gole[2].
11 sierpnia 2008 roku Gourcuff został po raz pierwszy powołany do dorosłej kadry, a 20 sierpnia zadebiutował w towarzyskim spotkaniu ze Szwecją[53]. W pojedynku tym został wprowadzony na boisku w 92. minucie, zaś Francja wygrała 3-2[54]. Swojego pierwszego gola dla drużyny narodowej zdobył 11 października 2008 roku w spotkaniu eliminacyjnym do mistrzostw świata w 2010 roku przeciwko Rumunii, gdy to silnym strzałem z 30 metrów zapewnił Francji remis 2-2[55]. Od spotkania z Serbią, które odbyło się miesiąc przed meczem z Rumunią, selekcjoner Raymond Domenech wystawiał Gourcuffa na pozycji ofensywnego pomocnika ustawionego tuż za napastnikiem. Wtedy wielu ekspertów twierdziło, że od czasu gdy po mistrzostwach świata w 2006 roku karierę zakończył Zinedine Zidane, nie było zawodnika, który by go tak świetnie zastąpił[56][57].
| Sezon | Klub | Kraj | Rozgrywki | Mecze | Bramki | Rozgrywki Europy | Mecze | Bramki |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 2003/04 | Stade Rennais FC | Francja |
Ligue 1 | 9 | 0 | - | - | - |
| 2004/05 | Stade Rennais FC | Francja |
Ligue 1 | 21 | 0 | - | - | - |
| 2005/06 | SM Caen | Francja |
Ligue 1 | 36 | 6 | Liga Europy UEFA | 5 | 0 |
| 2006/07 | A.C. Milan | Włochy  |
serie A | 21 | 1 | Liga Mistrzów UEFA | 8 | 1 |
| 2007/08 | A.C. Milan | Włochy |
Serie A | 15 | 1 | Liga Mistrzów UEFA | 3 | 0 |
| 2008/09 | Girondins Bordeaux (wyp.) | Francja |
Ligue 1 | 37 | 12 | Liga Mistrzów UEFA Liga Europy UEFA |
6 2 |
2 0 |
| 2009/10 | Girondins Bordeaux | Francja |
Ligue 1 | 29 | 6 | Liga Mistrzów UEFA | 8 | 1 |
| 2010/11 | Girondins Bordeaux | Francja |
Ligue 1 | 3 | 0 | - | - | - |
| 2010/11 | Olympique Lyon | Francja |
Ligue 1 | 24 | 3 | Liga Mistrzów UEFA | 7 | 1 |
| 2011/12 | Olympique Lyon | Francja |
Ligue 1 | 13 | 2 | Liga Mistrzów UEFA | 0 | 0 |
| 2012/13 | Olympique Lyon | Francja |
Ligue 1 | - | - | Liga Europy UEFA | - | - |
Stan na: 28 maja 2012 r.
| Reprezentacja | Sezon | Występy | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|
| Francja |
2008/09 | 11 | 1 | 5 |
| 2009/10 | 11 | 0 | 2 | |
| 2010/11 | 6 | 3 | 2 | |
| 2011/12 | 1 | 0 | 0 | |
| Ogólnie | 29 | 4 | 9 | |
| # | Data | Miejsce | Przeciwnik | Gol na | Rezultat | Turniej |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | 11 października 2008 | Stadion Farul, Konstanca, Rumunia |  Rumunia |
2 – 2 | 2 – 2 | Eliminacje do Mistrzostw Świata 2010 |
27 lutego 2006 roku przed jedną z dyskotek w Hennebont Gourcuff pobił młodego człowieka. We wrześniu sąd w Lorient wymierzył piłkarzowi karę grzywny w wysokości 2 tysięcy €[59]. W 2008 roku Gourcuff został wybrany Bretończykiem Roku[4].
|
|||||
|
|||||||
|
|||||
|
|||||
|
|||||
