Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Yohan Blake | |||||||||||||||||||||||||||
 Yohan Blake podczas mistrzostw świata w Taegu (2011) |
|||||||||||||||||||||||||||
| Klub | Racers Track Club | ||||||||||||||||||||||||||
| Wzrost | 181 cm | ||||||||||||||||||||||||||
| Masa ciała | 73 kg | ||||||||||||||||||||||||||
| Dyscypliny | lekkoatletyka | ||||||||||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||
 Galeria w Wikimedia Commons |
|||||||||||||||||||||||||||
Yohan Blake (ur. 26 grudnia 1989 w Saint James) – jamajski lekkoatleta specjalizujący się w biegach sprinterskich.
Dwukrotny złoty medalista mistrzostw świata. Rekordzista Jamajki juniorów w biegu na 100 metrów (10,11 w 2007)[1]. Rekord życiowy Blake w biegu na dystansie 100 metrów – 9,82 – jest siódmym najlepszym rezultatem w historii światowej lekkoatletyki po wynikach Usaina Bolta (9,58), Tysona Gaya (9,69), Asafy Powella (9,72), Nesty Cartera (9,78), Maurice'a Greena (9,79) oraz Steve'a Mullingsa (9,80)[2][3]. Dystans 200 metrów szybciej niż Blake (19,26) przebiegł jedynie Usain Bolt (19,19)[4][5]. Sprinter był członkiem jamajskiej sztafety 4 x 100 metrów, która w 2011 ustanowiła rekord świata w biegu rozstawnym[6]. Zdobywał medale mistrzostw swojego kraju[7][8]. Jego trenerem jest Glen Mills[9][10].
Spis treści |
Po zdobyciu medalu mistrzostw Jamajki w gronie kadetów w roku 2005 wystartował na mistrzostwach świata juniorów młodszych – w Marrakeszu zajął siódmą lokatę w biegu na 100 metrów oraz odpadł w eliminacjach sztafety szwedzkiej (9. miejsce w eliminacjach, Jamajczykom do awansu brakowało 0,06 sekundy)[11]. W kolejnym sezonie zdobywał medale na dwóch imprezach międzynarodowych – stawał na podium Carifta Games w Les Abymes oraz zdobył dwa medale (złoto w sztafecie i brąz indywidualnie) na rozegranych w Pekinie mistrzostwach świata juniorów[12].
7 kwietnia 2007 w Providenciales wynikiem 10,11 ustanowił nowy rekord Jamajki juniorów w biegu na 100 metrów[1]. Trzy miesiące później zdobył srebrny medal mistrzostw panamerykańskich juniorów przegrywając w São Paulo z Kestonem Bledmanem z Trynidadu i Tobago[13].
W roku 2008 wywalczył awans do reprezentacji Jamajki na mistrzostwa świata juniorów, które odbywały się w Polsce[14]. W czasie zawodów w Bydgoszczy Jamajczyk zajął czwartą lokatę w biegu na 100 metrów[15] oraz zdobył wraz z Oshanem Baileyem, Dexterem Lee oraz Nickelem Ashmededem srebrny medal w biegu sztafetowym 4 x 100 metrów[16].
Testy antydopingowe przeprowadzone podczas mistrzostw Jamajki, 28 czerwca 2009, wykazały obecność niedozwolonych środków. W związku z tym anulowano rezultaty Blake'a z mistrzostw kraju oraz kilku jego późniejszych startów oraz nałożono na niego karę 3 miesięcznej dyskwalifikacji (14 września – 13 grudnia 2009)[17][18][19].
W sezonie 2010 wygrał na początku mityng w Spanish Town uzyskując na nim wynik 10,20 w biegu na 100 metrów. 12 czerwca w Nowym Jorku przebiegł 100 metrów w 9,91 (przy zbyt silnym wietrze)[20]. Przy regulaminowych warunkach 8 lipca w Lozannie i 16 lipca w Paryżu ponownie pokonał 100 metrów w czasie poniżej 10 sekund[21][22]. 22 lipca na mityngu Herculis 2010 w Monako pierwszy raz w karierze przebiegł 200 metrów w czasie poniżej 20 sekund uzyskując rezultat 19,85[23].
W pierwszym starcie w sezonie podczas mityngu Jamaica International Invitational 2011 w Kingston (7 maja) wygrał bieg na 100 metrów w czasie 9,80 – rezultat ten uzyskał jednak przy zbyt sprzyjającym wietrze, którego siła przekraczała 2,0 m/s[24]. Ponad miesiąc później w czasie mistrzostw Jamajki zajął drugie miejsce z czasem 10,09 drugie miejsce[7]. W półfinale mistrzostw świata, 28 sierpnia, jako jedyny ze startujących uzyskał wynik poniżej 10 sekund[25]. W finale rywalizacji sprinterów, która miała miejsce tego samego dnia, zdobył złoty medal po tym jak faworyt konkurencji Usain Bolt popełnił falstart – Blake ponownie był jednym zawodnikiem, który uzyskał wynik poniżej 10 sekund oraz został drugim w historii jamajskiej lekkoatletyki mistrzem globu w biegu na 100 metrów[26][27][28]. Ostatniego dnia mistrzostw Blake oraz jego koledzy z reprezentacji Nesta Carter, Michael Frater i Usain Bolt ustanowili nowy rekord świata w biegu rozstawnym 4 x 100 metrów wynikiem 37,04[6]. Po mistrzostwach w Korei Południowej wygrał dwa biegi na 100 metrów uzyskując dwukrotnie wynik 9,82 podczas mityngów w Zurychu (8 września)[29] i Berlinie (11 września)[30]. 16 września podczas memoriału Van Damme w Brukseli przebiegł dystans 200 metrów w czasie 19,26 – to drugi najlepszy wynik w historii światowej lekkoatletyki[31]. Reakcja startowa Jamajczyka wynosiła 0,269 sekundy, przy lepszym wyjściu z bloków mógłby on ustanowić rekord świata w tej konkurencji[31].
W pierwszym występie w sezonie 2012, na mityngu w Kingston 11 lutego, Blake ustanowił nowy rekord życiowy w biegu na 400 metrów – 46,49[32]. Na dystansie 200 metrów zainaugurował sezon 5 maja na mityngu Jamaica International Invitational 2012 uzyskując czas 19,81[33].
| Rok | Impreza | Miejsce | Konkurencja | Pozycja | Wynik |
|---|---|---|---|---|---|
| 2005 | Mistrzostwa świata juniorów młodszych |  Marrakesz |
bieg na 100 m | 7. miejsce | 10,65 |
| 2006 | Mistrzostwa świata juniorów |  Pekin |
bieg na 100 m |  3. miejsce |
10,42 |
| sztafeta 4 x 100 m |  1. miejsce |
39,05 | |||
| 2007 | Mistrzostwa panamerykańskie juniorów |  São Paulo |
bieg na 100 m |  2. miejsce |
10,34 |
| 2008 | Mistrzostwa świata juniorów |  Bydgoszcz |
bieg na 100 m | 4. miejsce | 10,51 |
| sztafeta 4 x 100 m |  2. miejsce |
39,25 | |||
| 2011 | Mistrzostwa świata |  Taegu |
bieg na 100 m | 1. miejsce |
9,92 |
| sztafeta 4 x 100 m | 1. miejsce |
37,04 |
| Konkurencja | Rezultat | Data | Miejsce | Zawody | Uwagi |
|---|---|---|---|---|---|
| Bieg na 100 metrów | 9,82 | 8 września 2011 |  Zurych |
Weltklasse Zürich | [a] |
| 11 września 2011 |  Berlin |
Internationales Stadionfest | |||
| Bieg na 200 metrów | 19,26 | 16 września 2011 |  Bruksela |
Memorial Van Damme | drugi wynik w historii światowej lekkoatletyki |
|
|||||||
