Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyZłota Bulla z Chebu – przywilej dla Kościoła katolickiego wydany 12 lipca 1213 w Chebie przez króla niemieckiego Fryderyka II, późniejszego cesarza Świętego Cesarstwa Rzymskiego (od 1220).
Spis treści |
4 października 1209 Otto IV został koronowany przez papieża Innocentego III w Rzymie na cesarza Świętego Cesarstwa Rzymskiego. Wkrótce jednak drogi papieża i władcy Niemiec się rozeszły. Otto IV chciał podporządkować sobie Królestwo Sycylii będące lennem papieskim, którym rządził uległy wówczas Rzymowi Fryderyk II. Wojska Ottona IV zajęły Kalabrię i przygotowywały się do desantu na Sycylię. Papież Innocenty III ekskomunikował cesarza 18 listopada 1210. Wkrótce zawarł też sojusz przeciwko Ottonowi IV z królem Francji Filipem II Augustem.
Z inicjatywy papiestwa we wrześniu 1211 książęta niemieccy zebrali się w Norymberdze i wybrali Fryderyka II in absentia na króla niemieckiego. Informacja o tej decyzji zmusiła Ottona IV do wycofania się z południa Włoch. W połowie marca 1212 do Niemiec wyruszył także Fryderyk II. W Rzymie złożył przysięgę lenną i otrzymał znaczną kwotę pieniędzy od papieża na dalszą podróż do Niemiec. Ludzie Ottona IV kilkakrotnie bezskutecznie próbowali go schwytać. 5 grudnia 1212 Fryderyk II został ponownie wybrany na króla niemieckiego we Frankfurcie nad Menem, a cztery dni później koronowany w Moguncji.
12 lipca 1213 Fryderyk II zabiegając o dalszą pomoc papieską, wydał w Chebie złotą bullę. Uznał w niej terytorialne roszczenia Kościoła w środkowych Włoszech, zrzekł się wpływu na wybór biskupów i opatów oraz zrezygnował na ich rzecz z ius spolii oraz regaliów. Ponadto powtórzył przyrzeczenie, że nie będzie łączył władzy w Królestwie Sycylii i Rzeszy Niemieckiej. Tego ostatniego zapewnienia nie miał zamiaru dotrzymać.
