Złota reguła etyczna (zasada wzajemności) — zasada etyczna, wyrażająca myśl:
„Traktuj innych tak, jak Ty byś chciał być traktowany”
Złota reguła etyczna, czyli złota zasada wzajemności, może być określana w wersji pozytywnej lub negatywnej.
Obydwa ujęcia są wyrazem tej samej zasady, przy czym pierwsze z nich proponuje czynienie dobra, a drugie zapobiega czynienia zła[1]. W zdominowanym przez chrześcijaństwo społeczeństwie Zachodu większość ludzi błędnie zakłada, że było to oryginalne nauczanie Jezusa[2], który w Kazaniu na górze rzekł:
Co byście chcieli, żeby wam ludzie czynili, i wy im czyńcie. Albowiem na tym polega Prawo i Prorocy (Mt 7, 12).
Wyrazami złotej reguły jest jedno z głównych przykazań chrześcijaństwa: „Kochaj bliźniego swego, jak siebie samego”. Natomiast ta maksyma etyczna jest szeroko rozprzestrzenionym nauczaniem, które napotyka się w różnych religiach i systemach filozoficznych całego świata. Długo przed Jezusem sformułował ją m.in Konfucjusz:
Zigong zapytał: „Czy jest jakieś słowo, którym można się kierować całe życie?” Konfucjusz rzekł: To ‘wybaczenie’. Czego nie narzucasz sobie, nie narzucaj i innym” // Dialogi konfucjańskie XV:23
Złotą Regułę również głosił Budda Siakjamuni[3] oraz niektórzy z siedmiu mędrców. Tales z Miletu na pytanie, jak należy kierować własnym postępowaniem, odpowiadał: „Nie czyńmy tego, co ganimy u innych” [4] Pittakos z Mityleny radził: „Nie czyńmy tego, co nas gniewa u innych”.[4]