Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Z9 Wolfgang Zenker | |
| Historia | |
| Stocznia | Germania |
| Położenie stępki | 22 marca 1935 |
| Wodowanie | 27 marca 1936 |
 Kriegsmarine |
|
| Wejście do służby | 2 lipca 1938 |
| Los okrętu | zatopiony 13 kwietnia 1940 pod Narwikiem |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność | standardowa: 2270 t pełna: 3190 t |
| Długość | 121 m |
| Szerokość | 11,3 m |
| Zanurzenie | 4,3 m |
| Prędkość | 38 węzłów |
| Zasięg | 1530 Mm przy 19 w |
| Załoga | 325 |
| Napęd | |
| 2 turbiny parowe o mocy łącznej 70 000 KM, 6 kotłów parowych, 2 śruby | |
| Uzbrojenie | |
| 5 x 128 mm (5xI), 4 x 37 mm plot (2xII), 6 x 20 mm plot (6xI), 8 wt 533 mm (2xIV), 18 bg, miny - szczegóły poniżej |
|
Z9 Wolfgang Zenker – niemiecki niszczyciel typu 1934A (Leberecht Maass) z okresu II wojny światowej, zatopiony w 1940 w bitwie pod Narwikiem.
Spis treści |
Położenie stępki – 22 marca 1935, wodowanie – 27 marca 1936, wejście do służby – 2 lipca 1938. Zbudowany w stoczni Germaniawerft w Kilonii (numer stoczniowy G535). W systemie oznaczeń niemieckich niszczycieli miał przydzielony numer Z9 (rzadko używany oficjalnie), przed wojną nosił numer burtowy 61. Nazwę nadano mu na cześć niemieckiego podporucznika marynarki na pancerniku "Koenig", zabitego podczas powstania marynarzy w Kilonii 5 listopada 1918, kiedy nie chciał dopuścić do zerwania bandery cesarskiej z okrętu (wraz z Bruno Heinemannem, którego imieniem nazwano inny niszczyciel).
Tuż przed wybuchem II wojny światowej i podczas kampanii wrześniowej patrolował polskie wybrzeże. Uczestniczył 3 września 1939 wraz z niszczycielem "Leberecht Maass" w pojedynku artyleryjskim z polskim niszczycielem ORP "Wicher" i stawiaczem min ORP "Gryf", stojącymi w porcie w Helu oraz baterią cyplową na Helu.
"Zenker" był okrętem flagowym dowódcy 4. Flotylli Niszczycieli kmdra por. Beya. W dniach 10-11 stycznia 1940 i 9-10 lutego 1940 uczestniczył w dwóch operacjach stawiania min na wodach angielskich (z niszczycielami "Bruno Heinemann" i "Erich Koellner"). Wziął następnie udział w inwazji na Norwegię (operacji Weserübung), w grupie zajmującej Narwik 9 kwietnia 1940, przewożąc tam strzelców górskich. Uczestniczył w pierwszej bitwie morskiej pod Narwikiem z brytyjskimi niszczycielami 10 kwietnia 1940. Po śmierci komodora Bonte, komandor por. Bey na "Zenkerze" objął dowództwo niemieckiej grupy. Tego dnia wieczorem podjął próbę przedarcia się z fiordów (z niszczycielem "Erich Giese"), lecz niemieckie okręty zawróciły po natknięciu się na siły brytyjskie. 11 kwietnia "Zenker" uszkodził śrubę na skałach podwodnych, co spowodowało zmniejszenie prędkości. Następnie uczestniczył w drugiej bitwie pod Narwikiem 13 kwietnia 1940, podczas której walczył z brytyjskimi niszczycielami i przypuścił bezskuteczny atak torpedowy na brytyjski pancernik HMS "Warspite". Po wyczerpaniu amunicji i odcięciu drogi odwrotu, "Wolfgang Zenker" został wysadzony w powietrze przez załogę w fiordzie Rombaken, na pozycji .
Historia konstrukcji i opis okrętu – w opisie niszczycieli typu 1934.
Dowódcy:
Uzbrojenie i wyposażenie:
|
||||||||
