|
|||
| Pełna nazwa | Stelmet Falubaz Zielona Góra | ||
| Maskotka | Mysz | ||
| Barwy | żółto-biało-zielone | ||
| Data założenia | 1946 | ||
| Liga | Ekstraliga żużlowa | ||
| Debiut w najwyższej lidze | 1965 | ||
| Adres | ul. Wrocławska 69 Zielona Góra |
||
| Stadion | Stadion Miejski w Zielonej Górze | ||
| Prezes | Robert Dowhan | ||
| Trener | Rafał Dobrucki | ||
| Asystent trenera | Andrzej Huszcza | ||
| Strona internetowa | |||
ZKŻ Zielona Góra – polski klub żużlowy z Zielonej Góry. Aktualny Mistrz Polski, występujący w Speedway Ekstralidze pod nazwą Stelmet Falubaz Zielona Góra.
Spis treści |
Stadion klubu znajduje się przy drodze wylotowej na Wrocław (ul. Wrocławska 69). Stadion może pomieścić 15 tysięcy widzów. Nawierzchnia toru jest sjenitowa, długość wynosi 340,25 m. Od 4 maja 2006 roku stadion wyposażony jest w dmuchane bandy.
Wybudowany już został nowy budynek klubowy (w tym nowa trybuna dla VIP-ów), gdzie przeniesiono siedzibie klubu z ul.Dworcowej. Wymieniana na krzesełka jest część ławek na stadionie. Tor na łukach został poszerzony. Zakończono budowę oświetlenia. Zmodernizowane zostały kasy i ogrodzenie.
Na rok 2008 miasto Zielona Góra przyznało 3 mln złotych na kolejne etapy rozbudowy. Zamontowany został telebim oraz elektroniczne kasy, dokończony dolny parking dla kibiców, uruchomione wejścia od strony ul. Wrocławskiej i zamontowane krzesełka na 2 łuku.
Na początku listopada 2009 miasto Zielona Góra przeznaczyło 11 mln złotych na przebudowę pierwszego łuku stadionu, co ma rozpocząć gruntowną przebudowę całego obiektu. Pierwszy łuk został ukończony wiosną 2010, a zimą 2011 roku przeprowadzona została zmiana geometrii i nawierzchni toru oraz podwyższenie wysokości łuków.
Sekcja motocyklowa powstała w 1946 roku i przez pierwsze kilka miesięcy należała do Milicyjnego Klubu Sportowego. Pierwsze zawody żużlowe odbyły się 20 października 1946 roku i rywalizowano w zawodach z podziałem na klasy od 100cm³ do ponad 350cm³. Zawody rozgrywano na bieżni stadionu przy ulicy Wrocławskiej, a długość okrążenia wynosiła 450 m. Na początku 1947 roku żużlowcy i motocykliści przeszli pod skrzydła Motoklubu Unii Poznań, tworząc w Zielonej Górze filię tego klubu. W latach 1946-1954 w Zielonej Górze istniała sekcja motocyklowa, której zawodnicy startowali w wyścigach żużlowych lub motocyklowych, drużyna Unii, a później Stali Zielona Góra, rywalizowała w Poznańskiej Lidze Okręgowej. Najsłynniejszym zawodnikiem zielonogórskiej drużyny był wówczas Jerzy Błoch. Niestety problemy sprzętowe, jak i brak prawdziwego stadionu żużlowego sprawiły, iż na kilka lat sport żużlowy zniknął z mapy miasta.
Budowa stadionu się przeciągała, jednak w LPŻ-cie znaleźli się ludzie, którzy nie tylko postanowili utworzyć sekcję żużlową, ale również dokończyć budowę stadionu. Tym sposobem na wiosnę 1957 roku ukończono budowę toru żużlowego, a drużyna pod nazwą LPŻ Zielona Góra zainaugurowała występy w rozgrywkach III ligi. W 1960 roku LPŻ walczy już w II lidze.
W 1961 roku klub zmienia nazwę na Zgrzeblarki i od tego czasu patronat nad drużyną żużlową przejmuje Lubuska Fabryka Zgrzeblarek Bawełnianych. Pierwszy awans do ekstraklasy drużyna uzyskuje w sezonie 1964, lecz przygoda z najwyższą klasą rozgrywkową trwała zaledwie dwa lata. Na początku lat 70. drużyną Zgrzeblarek Zielona Góra odnosi pierwsze sukcesy - jest to czas kolejnej zmiany nazwy, w sezonie 1973 zespół występuje pod nazwą Falubaz. W sezonie tym drużyna zdobywa brązowy medal drużynowych mistrzostw Polski, jednak przez kolejne cztery lata drużyna balansuje między ekstraklasą, a II ligą. Początkowo nazwa nie przypadła do gustu kibicom, jednak w dniu dzisiejszym jest to najpopularniejsze określenie klubu żużlowego z Zielonej Góry. Zespół "Falubazu" największe sukcesy odniósł w latach 80., zdobywając 3 tytuły Mistrza Polski w sezonach 1981, 1982 i 1985, a zawodnicy Falubazu zdobyli liczne trofea w zawodach par i indywidualnie.
W 1991 roku klub przejmuje zielonogórski biznesmen Zbigniew Morawski. Klub pod nową nazwą pochodzącą od nazwiska właściciela "Morawski Speedway Team" już w pierwszym sezonie (1991) zdobywa Mistrzostwo Polski, a na stadionie w Zielonej Górze odbywają się niezwykle ciekawe imprezy, m.in. rewanż za finał Mistrzostwa Świata Par na Żużlu oraz mecz drużynowych mistrzów swoich krajów - Morawskiego i brytyjskiego Wolverhampton.
Czasy świetności nie trwały jednak długo, główny sponsor (Morawski) nie był w stanie udźwignąć kosztów prowadzenia klubu żużlowego i w 1994 spadł z ekstraklasy. W następnym roku klub przystąpił do rozgrywek II ligi z zupełnie innym zarządem oraz z nową nazwą - Zielonogórski Klub Żużlowy. Do skrótu "ZKŻ" w przeciągu następnych 15 lat dodawano nazwy sponsorów, m.in. Polmos-Beram, Polmos, Quick-Mix, Kronopol. W latach 1995-2007 klub z Zielonej Góry balansował pomiędzy pierwszą a drugą ligą, spadając i awansując. Dopiero w 2008 roku ZKŻ powrócił do ligowej czołówki zdobywając brązowy medal Drużynowych Mistrzostw Polski.
24 października 2006 podpisano akt notarialny powołującą ZKŻ SSA. 100% kapitału początkowego (500.000 zł) wniosło stowarzyszenie ZKŻ Zielona Góra.
W 2009 roku klub powrócił do historycznej nazwy - KS Falubaz. W tym samym sezonie żużlowcy z Zielonej Góry wywalczyli tytuł Mistrzów Polski w drużynie i w parach.
W 2010 roku klub pomimo słabego początku sezonu (cztery porażki w pierwszych czterech meczach sezonu), awansował do finału Drużynowych Mistrzostw Polski gdzie przegrał z Unią Leszno.
W roku 2011 sponsorem ZKŻ-u została firma Stelmet, a klub zgłosił do rozgrywek drużynę pod nazwą Stelmet Falubaz Zielona Góra. Sezon 2011 sportowo dla drużyny był znakomity, gdyż drużyna pod wodzą trenera Marka Cieślaka wywalczyła po raz szósty w historii tytuł Drużynowych Mistrzów Polski, rewanżując się tym samym Unii Leszno za porażkę w finale Drużynowych Mistrzostw Polski z poprzedniego roku.
Falubaz Zielona Góra przez wszystkie lata słynął ze szkółki żużlowej, to tutaj zaczynali swoje kariery świetni żużlowcy, reprezentanci Polski i zdobywcy wielu medali, m.in. Jerzy Błoch, Bonifacy Langner, Mieczysław Mendyka, Henryk Ciorga, Zbigniew Marcinkowski, Zbigniew Filipiak, Bolesław Proch, Andrzej Huszcza, Henryk Olszak, Stefan Żeromski, Jan i Alfred Krzystyniakowie, Maciej Jaworek, Piotr Protasiewicz, Grzegorz Walasek oraz Rafał Kurmański.
Klub ma na swoim koncie 62 medale rozgrywek żużlowych, w tym - 23 złote. W roku 2009, po powrocie do historycznej nazwy Falubaz, ponownie wygrał walkę o mistrzostwo Polski. Sezon 2011 był 34 sezonem występów Falubazu w ekstraklasie (1965-66, 1972-74, 1976, 1978-94, 1997-98, 2001, 2003-05 i od 2007 - w tych sezonach Falubaz rywalizował w elicie)
| Rozgrywki | Złote medale | Srebrne medale | Brązowe medale | |||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Suma | Lata | Suma | Lata | Suma | Lata | |
| Drużynowe mistrzostwa Polski | 6 | 1981, 1982, 1985, 1991, 2009, 2011 | 2 | 1989, 2010 | 4 | 1973, 1979, 1984, 2008 |
| Młodzieżowe Drużynowe MP | 3 | 1980, 1987, 1988 | - | - | 5 | 1979, 1986, 2000, 2003, 2005 |
| MP par klubowych | 4 | 1979, 1982, 1983, 2009 | 3 | 1993, 2003, 2011 | 2 | 1986, 2008 |
| Młodzieżowe MP par klubowych | 2 | 1998, 2001 | 1 | 2009 | 5 | 1985, 1989, 1991, 1992, 2002 |
| Indywidualne MP | 2 | 1982, 1986 | 2 | 1980, 1992 | 8 | 1980, 1983, 1984, 1985, 1991, 2008, 2010, 2011 |
| Młodzieżowe indywidualne MP | 6 | 1973, 1975, 1982, 1985, 1997, 2009 | 3 | 1971, 1978, 1989 | 6 | 1977, 1981, 1984, 1992, 2008, 2011 |
| Łączny dorobek medalowy: 64 (wraz z osiągnięciami poprzedników) |
złotych: 23 | srebrnych: 11 | brązowych: 30 | |||
Ponadto:
| ROZGRYWKI | I miejsca | II miejsca | III miejsca | |||
| Suma | Lata | Suma | Lata | Suma | Lata | |
| Złoty Kask | 3 | 1983, 2003, 2007 | 4 | 1989, 1991, 2009[1], 2011 | 6 | 1978, 1983, 1985, 1986, 2000, 2010 |
| Srebrny Kask | 10 | 1970, 1971, 1973, 1975, 1977, 1978, 1980, 1982, 1993, 2009 | 9 | 1970, 1978, 1985, 1990, 1991, 2002, 2004, 2007, 2008 | 7 | 1976, 1979, 1981, 1989, 1997, 2001, 2011 |
| Brązowy Kask | 3 | 1985, 2010, 2011 | 3 | 1976, 1986, 2009 | 5 | 1978, 1986, 1987, 1995, 2000 |
| Drużynowy Puchar Polski | 1 | 1992 | - | - | - | - |
| Sezon | Liga | Miejsce | Uwagi |
|---|---|---|---|
| 1946 | - | - | Milicyjny Klub Sportowy (brak ligi) |
| 1947 | - | - | Unia Zielona Góra (brak ligi) |
| 1948 | PLO | 7 | Unia Zielona Góra |
| 1949 | PLO | 3 | Unia Zielona Góra |
| 1950 | PLO | 3 | Stal Zielona Góra |
| 1951 | PLO Gr. A | 7 | Stal Zielona Góra |
| 1952 | DMPMP | - | awans do finału Drużynowych Mistrzostw Polski Maszyn Przystosowanych (brak danych o finale) - Stal Zielona Góra |
| 1953 | - | - | Stal Zielona Góra (drużyna nie wystartowała w lidze) |
| 1954 | - | - | Stal Zielona Góra - działalność sekcji motorowej zawieszona |
| 1955 | - | - | Stal Zielona Góra - działalność sekcji motorowej zawieszona |
| 1956 | - | - | LPŻ Zielona Góra - utworzenie sekcji pod koniec roku |
| 1957 | III | 5 | |
| 1958 | III | 8 | |
| 1959 | III | 6 | Reorganizacja rozgrywek - awans do II ligi |
| 1960 | II | 4 | |
| 1961 | II | 10 | |
| 1962 | II | 2 | Baraże o I ligę przegrane ze Stalą Gorzów |
| 1963 | II | 2 | |
| 1964 | II | 3 | W dwuletnim cyklu rozgrywek - 1 miejsce i awans do I ligi |
| 1965 | I | 8 | |
| 1966 | I | 8 | W dwuletnim cyklu rozgrywek - 8 miejsce i spadek do II ligi |
| 1967 | II | 4 | |
| 1968 | II | 9 | W dwuletnim cyklu rozgrywek - VIII miejsce |
| 1969 | II | 4 | |
| 1970 | II | 3 | |
| 1971 | II | 1 | Awans do I ligi |
| 1972 | I | 7 | Baraże o I ligę wygrane z Wybrzeżem Gdańsk |
| 1973 | I | 3 | Brązowy medal mistrzostw Polski |
| 1974 | I | 7 | Baraże o I ligę przegrane z Wybrzeżem Gdańsk - spadek do II ligi |
| 1975 | II | 1 | Awans do I ligi |
| 1976 | I | 10 | Spadek do II ligi |
| 1977 | II | 1 | Awans do I ligi |
| 1978 | I | 7 | |
| 1979 | I | 3 | Brązowy medal mistrzostw Polski |
| 1980 | I | 7 | |
| 1981 | I | 1 | Mistrzostwo Polski |
| 1982 | I | 1 | Mistrzostwo Polski |
| 1983 | I | 4 | |
| 1984 | I | 3 | Brązowy medal mistrzostw Polski |
| 1985 | I | 1 | Mistrzostwo Polski |
| 1986 | I | 4 | |
| 1987 | I | 5 | |
| 1988 | I | 4 | |
| 1989 | I | 2 | Wicemistrzostwo Polski |
| 1990 | I | 7 | Baraże o I ligę wygrane ze Spartą Wrocław |
| 1991 | I | 1 | Mistrzostwo Polski |
| 1992 | I | 4 | |
| 1993 | I | 6 | |
| 1994 | I | 10 | Spadek do II ligi |
| 1995 | II | 4 | |
| 1996 | II | 2 | Awans do I ligi |
| 1997 | I | 6 | |
| 1998 | I | 9 | Spadek do II ligi |
| 1999 | II | 2 | Baraże o Ekstraligę przegrane z Apatorem Toruń |
| Reforma systemu rozgrywek ligowych Podział na Ekstraligę, I ligę i II ligę |
|||
| 2000 | I | 1 | Awans do Ekstraligi |
| 2001 | Ekstraliga | 8 | Spadek do I ligi |
| 2002 | I | 1 | Awans do Ekstraligi |
| 2003 | Ekstraliga | 5 | |
| 2004 | Ekstraliga | 7 | Baraże o Ekstraligę wygrane z TŻ-em Lublin |
| 2005 | Ekstraliga | 8 | Spadek do I ligi |
| 2006 | I | 1 | Awans do Ekstraligi |
| 2007 | Ekstraliga | 7 | Baraże o Ekstraligę wygrane z Polonią Bydgoszcz i KM-em Ostrów |
| 2008 | Ekstraliga | 3 | Brązowy medal mistrzostw Polski |
| 2009 | Ekstraliga | 1 | Mistrzostwo Polski |
| 2010 | Ekstraliga | 2 | Wicemistrzostwo Polski |
| 2011 | Ekstraliga | 1 | Mistrzostwo Polski |
|
|||||||
|
|||||||||||||||||||||||||