Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Za garść dolarów Per un pugno di dollari |
|
| Gatunek | spaghetti western |
| Data premiery |  27 sierpnia 1964 |
| Kraj produkcji |  Hiszpania Niemcy Włochy |
| Język | włoski |
| Czas trwania | 99 minut |
| Reżyseria | Sergio Leone |
| Scenariusz | Sergio Leone Víctor Andrés Catena Jaime Comas Gil |
| Główne role | Clint Eastwood |
| Muzyka | Ennio Morricone |
| Zdjęcia | Massimo Dallamano Federico G. Larraya |
| Scenografia | Carlo Simi |
| Kostiumy | Carlo Simi |
| Montaż | Roberto Cinquini Alfonso Santacana |
| Produkcja | Constantin Film Produktion Jolly Film Ocean Films |
| Dystrybucja | Constantin Film American Broadcasting Company |
| Budżet | 200,000 USD |
Za garść dolarów (tyt. oryginalny Per un pugno di dollari, znany także jako A Fistful of Dollars) – film z 1964 w reżyserii Sergio Leone i z muzyką Ennio Morricone.
Za garść dolarów spopularyzował gatunek spaghetti westernu na całym świecie, zwłaszcza w Stanach Zjednoczonych. Jest to pierwsza część Dolarowej trylogii, następne utwory z cyklu o Bezimiennym (Clint Eastwood) to Za kilka dolarów więcej i Dobry, zły i brzydki.
Film jest pierwszym wspólnym dziełem Leone i Morricone, którzy początkowo – nie wierząc w sukces dzieła – ukryli się pod pseudonimami. Po wejściu filmu na ekrany kin japoński reżyser Akira Kurosawa oskarżył Leone o splagiatowanie jego Straży przybocznej i pozwał go do sądu. Sprawa zakończyła się zwycięstwem Kurosawy, który otrzymał wyłączność na dystrybucję Za garść dolarów w Japonii, Tajwanie oraz Korei Południowej, a także 15 procent z wpływów zebranych przez produkcję na całym świecie[1].
Do San Miguel, małego meksykańskiego miasteczka leżącego przy granicy ze Stanami Zjednoczonymi, terroryzowanego przez dwie zwalczające się bandy – braci Rojo i rodzinę Baxter – przybywa tajemniczy gringo (Eastwood). Bezimienny – podsycając konflikt, ale nie stając wyraźnie po żadnej ze stron – rozprawia się z bandytami, najgroźniejszego wroga znajdując w psychopatycznym Ramónie Rojo (Gian Maria Volontè).
|
|||||||||||
