| Zadni Gerlach | |
Masyw Zadniego Gerlacha – widok od strony Doliny Batyżowieckiej, z podpisami |
|
| Państwo | |
| Pasmo | Tatry, Karpaty |
| Wysokość | 2616 m n.p.m. |
| Pierwsze wejście | 1895 J. Chmielowski, J. Wala (mł.) |
| Na mapach: | |
Zadni Gerlach, Zadni Gierlach (słow. Zadný Gerlach, niem. Samuel-Roth-Spitze, węg. Róth Sámuel csúcs, Hátsó-Gerlachfalvi-csúcs[1], 2616 m n.p.m.[2]) – zwornikowy, trójwierzchołkowy szczyt w grani głównej Tatr leżący na terenie Słowacji. Zadni Gerlach jest najbardziej na północ położoną częścią masywu Gerlacha (Gerlachovský štít). Z trzech wierzchołków Zadniego Gerlacha najwyższy jest wierzchołek południowy, pozostałe noszą nazwy: Lawinowy Szczyt (wierzchołek środkowy) i Gerlachowska Kopa (wierzchołek północny). Zadni Gerlach od Gerlacha oddziela Przełęcz Tetmajera (Gerlachovské sedlo).
W latach 1938-1939 znajdował się w granicach Polski i był jednym z najwyższych szczytów w kraju (wyższy był jedynie Lodowy Szczyt).
Pierwsze odnotowane wejścia: Janusz Chmielowski i przewodnik Jędrzej Wala młodszy, 24 sierpnia 1895, zimą: Gyula Hefty i Gyula Komarnicki, 9 lutego 1913.
W październiku 1944 w ścianę poniżej głównego wierzchołka Zadniego Gerlacha od strony Doliny Batyżowieckiej (Batizovská dolina) uderzył radziecki samolot wiozący żołnierzy 2 Czechosłowackiej Brygady Spadochronowej. Podczas katastrofy zginęły 24 osoby, których ciała i wrak maszyny odnalazł w sierpniu 1945 prof. Tadeusz Orłowski. Żołnierze zostali pochowani na cmentarzu w pobliskiej wsi spiskiej Gerlachów w 1946. Pomnik upamiętniający ofiary postawiono w 1950 r. w Tatrzańskich Zrębach.