Zakłady Artystyczno-Badawcze (ZAB) Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie – eksperymentalna jednostka projektowo-dydaktyczna działająca w ramach Wydziału Architektury Wnętrz.
Spis treści |
Zakłady zostały powołane 1 stycznia 1954 przez rektora ASP Mariana Wnuka (Zakłady Doświadczalne) i działały w ramach nowo powołanego Wydziału Architektury Wnętrz. Zostały stworzone dla realizacji zleceń Polskiej Izby Handlu Zagranicznego. Główną postacią zakładów był Jerzy Sołtan. Tworzył on wyjątkową w czasach realizmu socjalistycznego enklawę awangardy[1] sztuk projektowych, gromadząc wokół siebie artystów z różnych dziedzin: malarzy, rzeźbiarzy, architektów oraz grafików. W unikalnej "metodzie integracyjnej", we współpracy ze studentami, powstawały awangardowe projekty architektoniczne, wnętrzarskie i wzornictwa przemysłowego. Były nacechowane nowoczesnymi ideami: systemem Modulor Le Corbusiera, Teorią formy otwartej Oskara Hansena i metodą zespołowej pracy Waltera Gropiusa (metoda integracyjna).
Lata 60. były latami odchodzenia od idei dydaktycznych zakładów na rzecz "produkcji", coraz częstszych wyjazdów zagranicznych Sołtana i emigracją do USA w 1967. Ostatecznie Zakłady Artystyczno-Badawcze pozostały tylko w formalnym związku z uczelnią, i wraz z powstaniem Wydziału Wzornictwa Przemysłowego w 1977 zostały rozwiązane.