Zalew Sulejowski

Zalew Sulejowski
Zalew Sulejowski
Państwo	Polska
Rzeka	Pilica
Rozpoczęcie budowy	1969
Uruchomiono	1974
Typ zapory	betonowo-ziemna
Całkowita pojemność	95 mln m³
Powierzchnia	27 km²
Wysokość zapory	16 m
Głębokość	3,3 m
Funkcja	retencyjna, energetyczna, rekreacyjna
Położenie na mapie hydrograficznej Polski SW Zalew Sulejowski
51°26′N 19°55′25″E

Zalew Sulejowski (Zbiornik Sulejowski, Jezioro Sulejowskie) – sztucznie utworzony zbiornik wodny położony w województwie łódzkim, w powiatach piotrkowskim, opoczyńskim i tomaszowskim, na terenie gmin: Mniszków, Sulejów, Tomaszów Mazowiecki i Wolbórz.

Powstał w latach 1969 - 1974 na skutek przegrodzenia Pilicy w okolicy miejscowości Smardzewice, w ówczesnym województwie kieleckim. Powstała tam betonowo-ziemna tama o długości 1200 m i wysokości 16 m, która przyczyniła się do powstania zbiornika o powierzchni 2700 ha, długość 17,1 km, maksymalna szerokość 2,1 km, maksymalna głębokość 11 m, średnia głębokość 3,3 m. Linia brzegowa zbiornika wynosi 58 km, z czego 11 km znajduje się na terenie gminy Wolbórz.

Powstanie zbiornika miało na celu zapewnienie wody pitnej dla Tomaszowa Mazowieckiego i Łodzi (pojemność przy pełnym spiętrzeniu wynosi 95 mln m³). Obecnie Łódź mało korzysta z wody ze Zbiornika Sulejowskiego, ponieważ posiada własne studnie głębinowe.

Oprócz funkcji retencyjnej i energetycznej zbiornik służy również jako miejsce rekreacji. Umożliwia uprawianie żeglarstwa, kajakarstwa, windsurfingu.

Zbiornik znajduje się w granicach Sulejowskiego Parku Krajobrazowego który należy do Zespołu Nadpilicznych Parków Krajobrazowych.

Linki zewnętrzne

• Strona promocyjna zalewu