| Zalew Wiślany | |
| Kaliningradskij Zaliv, Frisches Haff | |
Zdjęcie satelitarne Landsat |
|
| Państwo | |
| Lokalizacja | Morze Bałtyckie |
| Powierzchnia | 838 km² |
| Wymiary | 90,7 × 13 km |
| Głębokość • średnia • maksymalna |
2,7 m 5,1 m |
| Zasolenie | 3‰ |
| Cieki wodne uchodzące | Elbląg, Nogat, Pasłęka, Pregoła |
| Miejscowości nadbrzeżne | Bałtijsk, Kaliningrad, Frombork, Krynica Morska, Tolkmicko |
| Na mapach: | |
Zalew Wiślany (ros. Zalew Kaliningradzki) – zalew słonawowodny, zatoka Morza Bałtyckiego[1] o powierzchni 838 km² (w tym w granicach Polski 328 km²), odcięta od Zatoki Gdańskiej przez Mierzeję Wiślaną.
Przez Zalew przebiega ukośnie do jego osi podłużnej granica państwowa pomiędzy Polską a Federacją Rosyjską (obwód kaliningradzki). Zalew posiada połączenie z Zatoką Gdańską poprzez Cieśninę Piławską. 10 listopada 2006 ogłoszono decyzję rządu polskiego o wykonaniu kanału żeglugowego na Mierzei Wiślanej (szerzej o problematyce żeglugi transgranicznej na Zalewie w artykule Cieśnina Piławska).
Spis treści |
Największe rzeki wpływające do zalewu to: Pregoła, Pasłęka, Elbląg, Nogat.
Wcześniej polską nazwą była Zatoka Świeża[3]. W 1903 r. Zygmunt Gloger używał nazwy Fryszchaf[4]. Stosowano także nazwę Zatoka Fryska[5][3]. Na mapie Wojskowego Instytutu Geograficznego z 1934 roku przedstawiono Zalew Fryski albo Wiślany[6]. Ostatecznie nazwę Zalew Wiślany wprowadzono urzędowo zarządzeniem w 1950 roku, zastępując poprzednią niemiecką nazwę zbiornika – Frisches Haff[7].
Inne spotykane nazwy:
Polskie:
Rosyjskie: