| Ten artykuł od 2009-04 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Zamek Piastowski w Opolu − zamek na Ostrówku w Opolu, którego budowę rozpoczął w 1217 roku książę Kazimierz I opolski na miejscu grodu, który przeniesiono na prawy brzeg Odry.
Ok. 1300 roku Bolko I wzniósł wieżę obronną. Zamek był siedzibą Piastów opolskich do śmierci ostatniego przedstawiciela rodu (Jana II Dobrego) w 1532 roku. W 1552 roku w zamku planowała zamieszkać księżna Izabela, siostra króla polski Zygmunta II Augusta, która otrzymała księstwo opolsko-raciborskie jako zastaw, ale zamek nie nadawał się do zamieszkania. Według legendy w 1655 roku schronić miał się w nim przed potopem szwedzkim polski król Jan II Kazimierz Waza, jednak w rzeczywistości w związku z tym, że zamek już wtedy popadł w częściową ruinę monarcha zdecydował się przyjąć zaproszenie grafa von Oppersdorffa i zatrzymał się w kamienicy "Pod Lwem", skąd przeniósł się następnie do zamku Oppersdorffów w Głogówku, gdzie wydał uniwersał wzywający do walki ze Szwedami[1]. W połowie XIX wieku zamek stał się siedzibą rejencji opolskiej. W latach 1904-1906 przebudowano skrzydło północne i wzniesiono nowe w stylu neorenesansowym.
W latach 1928-1930 na mocy decyzji ówczesnego prezydenta rejencji opolskiej Alfonsa Proske zamek rozebrano w związku z fatalnym stanem technicznym. Dzięki ostrym sprzeciwom mniejszości polskiej w Opolu oraz Związku Polaków w Niemczech udało się powstrzymać jedynie rozbiórkę wieży zamkowej tzw. Wieży Piastowskiej - symbolu Opola[2]. Na gruzach obiektu zbudowano wg projektu architekta Lehmanna nową siedzibę rejencji, jeden z najwspanialszych przykładów architektury modernistycznej w regionie[potrzebne źródło], obecnie Urząd Wojewódzki.