| Zamek w Baranowie Sandomierskim | |
Zamek w Baranowie Sandomierskim – elewacja południowo-zachodnia |
|
| Państwo | |
| Miejscowość | Baranów Sandomierski |
| Adres | ul. Zamkowa 20 39-450 Baranów Sandomierski |
| Typ budynku | rezydencja magnacka |
| Styl architektoniczny | Renesans |
| Architekt | Santi Gucci |
| Rozpoczęcie budowy | 1591 |
| Ukończenie budowy | 1606 |
| Pierwszy właściciel | Baranowscy herbu Grzymała |
| Kolejni właściciele | Leszczyńscy herbu Wieniawa i inni |
| Na mapach: | |
| Strona internetowa | |
| Zespół Zamkowo-Parkowy w Baranowie Sandomierskim | |
| Nazwa angielska | Castle and Park Complex in Baranów Sandomierski |
| Państwo | |
| Miasto | Baranów Sandomierski |
| Adres | ul. Zamkowa 20, 39-450 Baranów Sandomierski |
| Zakres zbiorów | Ekspozycja (stała) – Skarby Ziemi |
| Strona internetowa muzeum | |
Zamek w Baranowie Sandomierskim – późnorenesansowy zamek w Baranowie Sandomierskim, ze względu na podobieństwa zwany Małym Wawelem. Siedziba rodu Leszczyńskich została zbudowana według projektu Santi Gucciego w latach 1591-1606.
Perła architektury renesansowej – forteca w Baranowie Sandomierskim położona jest w nizinie dolnej Wisły. Pierwotny rycerski dwór obronny należał do rodziny Baranowskich herbu Grzymała. Leszczyńscy herbu Wieniawa przejęli posiadłości w 1578. Andrzej Leszczyński – wojewoda brzesko-kujawski rozpoczął budowę zamku i założył w nim bibliotekę. Zamek odwiedzał prawdopodobnie król Stefan Batory. Ostatnim właścicielem z rodu Leszczyńskich był Rafał – ojciec Stanisława Leszczyńskiego – króla Polski. Kolejnym właścicielem był Dymitr Jerzy Wiśniowiecki (w latach 1677-1682), później książę Józef Karol Lubomirski herbu Śreniawa (1683-1720), książę Paweł Sanguszko, Jacek Małachowski, Józef Potocki, Jan Krasnicki. Po pożarze w 1849 roku, Krasniccy, ze względu na wysokie koszty, nie byli w stanie wyremontować zamku. Zrujnowaną budowlę kupił w 1867 roku Feliks Dolański z Grębowa. W roku 1898 zamek ponownie płonął. Odbudowę powierzono Tadeuszowi Stryjeńskiemu. W kaplicy zamkowej zaznaczony został przez niego styl krakowskiej secesji. Witraże zaprojektowane zostały przez Józefa Mehoffera, a autorem obrazu ołtarzowego był Stanisław Wyspiański.
Ostatnim właścicielem był Roman Dolański, który stracił zamek w wyniku reformy rolnej z 1945 roku.
W styczniu 1968 roku przekazano zamek Kopalniom i Zakładom Przetwórczym Siarki "Siarkopol" w Tarnobrzegu. Do 1995 istniało w zamku muzeum Zagłębia Siarkowego. Od lipca 1997 roku właścicielem zamku jest Agencja Rozwoju Przemysłu SA w Warszawie.
Część pomieszczeń jest udostępniona zwiedzającym. Możliwość wynajęcia restauracji zamkowej na imprezy okolicznościowe (sympozja, wesela). W pobliżu zamku znajduje się hotel i basen.