| Zatoka Meklemburska | |
| Mecklenburgische Bucht, Mecklenburg Bugt | |
Panorama Zatoki Meklemburskiej |
|
| Państwo | |
| Lokalizacja | Morze Bałtyckie |
| Powierzchnia | ok. 3500 km² |
| Miejscowości nadbrzeżne | Lubeka, Rostock i Wismar |
| Wyspy | Poel,Walfisch, Langenwerder |
| Na mapach: | |
Zatoka Meklemburska[1] (niem. Mecklenburgische Bucht, duń. Mecklenburg Bugt) – zatoka morska w południowo-zachodniej części Morza Bałtyckiego pomiędzy niemieckim wybrzeżem na południu, a duńskimi wyspami Lolland i Falster na północy. Na zachodzie ograniczona wyspą Fehmarn, gdzie łączy się z Zatoką Kilońską, a od wschodu półwyspem Darß (Darßer Ort). Wielkość zatoki to około 3500 km²[potrzebne źródło].
Zawiera mniejsze zatoki: Zatokę Lubecką i Zatokę Wismarską. W zatoce leży wyspa Poel oraz mniejsze: Walfisch i Langenwerder.
Największymi portami zatoki są hanzatyckie miasta Lubeka, Rostock i Wismar.
Zatoka posiada ogromne znaczenie dla transportu morskiego w tym regionie ze względu na biegnący przez nią szlak wodny (Kadetrinne) przez który przepływa rocznie 63200 statków[potrzebne źródło]. Ze względu na zwiększający się w tym rejonie ruch statków tanich bander istnieją bardzo poważne obawy jeśli chodzi o potencjalne zanieczyszczenie środowiska[potrzebne źródło]. Tym bardziej, że nad zatoką znajduje się wiele kurortów i ośrodków wypoczynkowych.