Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Zatoka Pucka | |
| Pùckô Hôwinga | |
 |
|
| Państwo |  Polska |
| Lokalizacja | Morze Bałtyckie Zatoka Gdańska |
| Powierzchnia | 364 km² |
| Głębokość | 55 m |
| Na mapach: | |
 |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Zatoka Pucka (kasz. Pùckô Hôwinga, niem. Putziger Wiek) – płytka zatoka będąca częścią Morza Bałtyckiego, stanowiąca zachodnią część Zatoki Gdańskiej. Jest położona między Mierzeją Helską, a linią Hel-Gdynia lądem. Jej powierzchnia wynosi 364 km², głębokość maksymalna 55 m[1].
Zatokę Pucką dzieli się na część wewnętrzną (do Cypla Rewskiego i Rewy Mew) i zewnętrzną. Część wewnętrzna zatoki wchodzi w skład Nadmorskiego Parku Krajobrazowego. Zatoka jest wyśmienitym miejscem dla osób uprawiających sporty wodne, najpopularniejszy ośrodek do uprawiania kitesurfingu w Polsce. Wzdłuż brzegu biegnie droga rowerowa. Zatoka jest obszarem specjalnej ochrony ptaków[2].
Miasta nad zatoką to Puck, Jastarnia, Hel, Władysławowo oraz częściowo Gdynia.
Pod dnem Zatoki Puckiej znajdują się pokłady soli potasowo-magnezowej. W latach 70. XX wieku pojawiały się pomysły odcięcia części Zatoki Puckiej tamą w celu odkrywkowej eksploatacji tych złóż[3].
W niektóre zimy Zatoka Pucka zamarza[potrzebne źródło]. O zamarzaniu Zatoki w czasach historycznych wiemy m.in. z relacji Heweliusza[potrzebne źródło]. Akwen zamarza również współcześnie, na początku 2009 r. jego połowa była całkowicie zlodzona, choć niezbyt długo[4].
Mielizny położone na zatoce to Rybitwia Mielizna (Mewia Rewa), Borowska Mielizna, Długa Mielizna, zaś głębie to Chałupska Jama, Kuźnicka Jama.
|
||||||||||||||||
