Zatoka Tokijska (jap. 東京湾 Tōkyō-wan?) – zatoka w Japonii, na południowo-wschodnim wybrzeżu wyspy Honsiu, w południowej części regionu Kantō w Japonii, otoczona przez dwa półwyspy: Bōsō (prefektura Chiba) od wschodu i Miura (prefektura Kanagawa) od zachodu.
W węższym sensie Zatoka Tokijska obejmuje obszar o pow. 922 km², leżący na północ od linii łączącej Przylądek Kannon (jap. 観音崎 Kannon-zaki?) na Półwyspie Miura Peninsula i Przylądek Futtsu (jap. 富津岬 Futtsu-misaki?) na Półwyspie Boso. Zatoka Tokijska w szerszym znaczeniu ubejmuje również Kanał Uraga. Całkowita powierzchnie wynosi 1320 km². W Zatoce znajduje się jedna naturalna wyspa oraz wiele sztucznych.
Znajdują się tu porty Tokio, Chiba, Kawasaki, Jokohama oraz Yokosuka.
W okresie Meiji na zachodnim wybrzeżu zatoki, pomiędzy Tokio i Jokohamą powstał okręg przemysłowy Keihin. Po II wojnie światowej został (jako Okręg Przemysłowy Keiyo) rozszerzony również na północne i wschodnie wybrzeże.
Tokyo Wan Aqua-Line, most-tunel, przecina Zatokę Tokijską łącząc Kawasaki z Kisarazu; promy wpływają do zatoki przez Kanał Uraga, pomiędzy Kurihamą i Kanayą.
Zatoka Tokijska była miejscem negocjacji komandora Matthew Perry'ego z siogunatem Tokugawa w latach 50. XIX wieku, jak również większości japońsko-europejskich kontaktów poprzedzających restaurację Meiji.
W dniu 2 września 1945 r. na pokładzie amerykańskiego pancernika USS Missouri zakotwiczonego w Zatoce Tokijskiej podpisano akt kapitulacji Japonii, kończący II wojnę światową na Dalekim Wschodzie.