Zbieżność według rozkładu – jeden z rodzajów zbieżności wektorów losowych, nazywany czasem „słabą” zbieżnością[1].
Spis treści |
Niech
będzie przestrzenią probabilistyczną oraz niech
oznacza dystrybuantę wektora losowego
Ciąg wektorów losowych
jest zbieżny według rozkładu do wektora losowego
, jeżeli ciąg dystrybuant
jest słabo zbieżny do dystrybuanty
Wektor losowy
nazywa się wówczas granicą ciągu wektorów losowych
w sensie zbieżności według rozkładu.
jest zbieżny według rozkładu do
", używając symboliki matematycznej, zapisuje się krótko:![\xi_k \xrightarrow[ k \to \infty ]{F} \xi .](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/pl/math/a/b/4/ab439216916d6473e6e6e126c4d395ec.png)
to dowolny wektor losowy o rozkładzie identycznym z rozkładem wektora
jest granicą ciągu
w sensie zbieżności według rozkładu.Twierdzenie Craméra-Wolda sprowadza zbieżność według rozkładu wektorów losowych do zbieżności według rozkładu zmiennych losowych.
Na przestrzeni probabilistycznej
, gdzie
jest jednowymiarową miarą Lebesgue'a określoną na σ-ciele
borelowskich podzbiorów przedziału
, określamy ciąg
zmiennych losowych, danych wzorami:

Dystrybuanta
zmiennej losowej
jest więc postaci:

Ciąg dystrybuant
jest, przy
zbieżny do dystrybuanty
danej wzorem:

w każdym punkcie
będącym punktem ciągłości dystrybuanty
Ciąg
jest wobec tego słabo zbieżny do dystrybuanty 
Zgodnie z uwagą, granicą ciągu zmiennych
w sensie zbieżności według rozkładu jest zarówno zmienna losowa
dana wzorem:

jak również zmienna losowa
dana wzorem:

Reasumując:
oraz ![\xi_k \xrightarrow[ k \to \infty ]{F} \gamma .](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/pl/math/3/9/c/39c9116ae84f1118d50f84618548ffd3.png)