Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Zbigniew Boniek | ||
 |
||
| Imię i nazwisko | Zbigniew Boniek | |
| Data i miejsce urodzenia |
3 marca 1956 Bydgoszcz, Polska |
|
| Pseudonim | Zibi, Zbychu, Murzyn | |
| Pozycja | pomocnik, napastnik | |
| Wzrost | 181 cm | |
| Masa ciała | 77 kg | |
| Kariera juniorska | ||
|---|---|---|
| 1966–1973 | Zawisza Bydgoszcz | |
| Kariera seniorska | ||
| Lata | Klub | M (G) |
| 1973–1975 1975–1982 1982–1985 1985–1988 |
Zawisza Bydgoszcz Widzew Łódź Juventus AS Roma RAZEM |
41 (14) 172 (50) 81 (14) 76 (17) 367 (95) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1976–1988 |  Polska |
80 (24) |
| Kariera trenerska | ||
| Lata | Klub/reprezentacja | |
| 1990–1991 1991–1992 1992–1993 1994–1996 2002 |
US Lecce AS Bari Sambenedettese Avellino Polska |
|
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
||
 Zbigniew Boniek w Wikicytatach |
||
| Dorobek medalowy | ||||||||||||
|
||||||||||||
Zbigniew Boniek (ur. 3 marca 1956 w Bydgoszczy) – polski piłkarz, trener, działacz sportowy. Przez krótki okres selekcjoner reprezentacji Polski w piłce nożnej.
Spis treści |
Jest jednym z najwybitniejszych polskich piłkarzy w historii oraz należy do grona stu najlepszych piłkarzy w historii światowej piłki nożnej (ranking obejmuje tylko piłkarzy obecnie żyjących). Trzeci piłkarz Europy 1982 w plebiscycie czasopisma France Football. Wybrany do drużyny gwiazd mistrzostw świata 1982. W 1982 wybrany także najlepszym sportowcem Polski w plebiscycie „Przeglądu Sportowego”. Obok Rossiego i Platiniego był jednym z filarów Juventusu w latach 80. XX wieku. Był nazywany "pięknością nocy", gdyż najlepsze występy notował w meczach rozgrywanych przy sztucznym oświetleniu. W pamięci kibiców szczególnie zapamiętany dzięki hat-trickowi w Barcelonie w spotkaniu z reprezentacją Belgii na mistrzostwach świata 1982. Grając w Juventusie uczestnik spotkania finałowego Pucharu Europy w 1985 na Heysel w Brukseli, gdzie przed spotkaniem doszło do zamieszek, w wyniku których śmierć poniosło 39 kibiców (w większości Włochów). Następnego dnia grając w Tiranie strzelił zwycięską bramkę dla reprezentacji Polski w meczu z Albanią w eliminacjach mistrzostw świata 1986.
Uczestnik 3 turniejów finałowych mistrzostw świata – Argentyna 1978, Hiszpania 1982 (3. miejsce), Meksyk 1986 (łącznie 16 meczów i 6 goli). Zdobywca Pucharu Europy w 1985, Pucharu Zdobywców Pucharów w 1984 i Superpucharu Europy w 1984.
W 1979 roku wybrany do drużyny "reszty świata" na mecz z mistrzem świata Argentyną, wygranym przez drużynę gwiazd 2:1. W 1986 wybrany do drużyny "reszty świata" na mecz Francja – reszta świata (pożegnalny występ Michela Platiniego).
W latach 1989–1990 odbył kurs trenerski w Coverciano. W sezonie 1990/1991 prowadził drużynę US Lecce, występującą wówczas w Serie A. Sezon ten zakończył się spadkiem do Serie B. W następnym sezonie Boniek prowadził drużynę AS Bari, grającą w Serie A. Zespół zakończył sezon na piętnastym miejscu i spadł do Serie B. W sezonie 1992/1993 Zbigniew Boniek został zatrudniony w grającym w Serie C1 Sambenedettese, skąd został jednak zwolniony przed końcem rozgrywek.
Do 2002 pełnił funkcję wiceprezesa PZPN. W 2002 przez kilka miesięcy był selekcjonerem polskiej reprezentacji piłkarskiej. Od 2004 do 20 lipca 2006 ponownie związany z Widzewem jako jeden ze współwłaścicieli i członków zarządu stowarzyszenia. Od 18 czerwca 2007 do września 2008 członek Rady Nadzorczej nowo utworzonego Klubu Sportowego Widzew Łódź SA.
W 2004 Pelé umieścił go na liście FIFA 100[1].
W dniu 30 października 2008 otrzymał 19 głosów w wyborach prezesa PZPN[2].
Reprezentant nr 447-48.
| poprzednik: Jerzy Engel |
Trener reprezentacji Polski w latach 2002-2003 |
następca: Paweł Janas |
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||
|
|||||
|
|||||
|
|||||||||||||||||
