Zbigniew Domino

Zbigniew Domino
pułkownik
Data i miejsce urodzenia	21 grudnia 1929 Kielnarowa
Przebieg służby
Lata służby	1943–1990
Siły zbrojne	Wojsko Polskie
Stanowiska	prokurator wojskowy, oficer do specjalnych zleceń Głównego Zarządu Politycznego
Późniejsza praca	literatura
Odznaczenia

Zbigniew Domino (ur. 21 grudnia 1929 w Kielnarowej k.Rzeszowa) – prokurator Naczelnej Prokuratury Wojskowej w czasach stalinizmu, pułkownik Ludowego Wojska Polskiego, pisarz polski.

Życiorys

Został wywieziony z rodziną w głąb ZSRR, wstąpił do LWP. W 1949 ukończył jako prymus Oficerską Szkołę Prawniczą w Jeleniej Górze. W 1950 mianowany oficerem śledczym Wojskowej Prokuratury Rejonowej w Poznaniu. Oddelegowany do pracy w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej, prokurator NPW w latach 1956-1959, sekretarz tzw. Komisji Mazura w latach 1956-1957. Zasadnicza część "raportu komisji Mazura" dotycząca odpowiedzialności oficerów śledczych z Głównego Zarządu Informacji Wojska Polskiego oparta została na "Notatce w sprawie nadużyć w śledztwie w organach Informacji" sporządzonej przez mjr Zbigniewa Domino i opublikowanej w "Zeszytach Historycznych" w Paryżu w 1984 roku, tj. 15 lat przed ujawnieniem raportu Komisji Mazura przez Gazetę Wyborczą (22.01.1999).

W latach 1959-1963 pracownik prokuratur Marynarki Wojennej. W 1967 mianowany szefem Wydziału ds. Szczególnej Wagi NPW, później awansowany na szefa Oddziału V NPW ds. Zleconych. Prokurator Wojskowej Prokuratury Garnizonowej w Rzeszowie, w latach 1973-1975 oficer do zleceń specjalnych Głównego Zarządu Politycznego LWP. W latach 1980-1985 i 1989-1990 radca ambasady PRL w Moskwie. Eksternistyczne studia z prawa karnego: magisterskie (UP Poznań - 1950. i UW Warszawa - 1958) oraz doktoranckie (UMK Toruń, 1967).

Prozaik, reportażysta, autor powieści, zbiorów opowiadań. Jego książki przetłumaczono na ukraiński, rosyjski, francuski, bułgarski, słowacki, białoruski, kazachski, gruziński. Laureat m.in. Nagrody Literackiej im. Władysława St. Reymonta, Literackiej Nagrody Ukraińskiej Fundacji Kultury im. Wołodymyra Wynnyczenki. W styczniu 2010 roku reżyser Janusz Zaorski rozpoczął ekranizację "Syberiady polskiej" - najbardziej znanej książki Zbigniewa Domino, według scenariusza Macieja Dutkiewicza i Michała Komara.

Członek Związku Literatów Polskich

W 2005 odznaczony Krzyżem Zesłańców Sybiru przez Prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego. Mieszka w Rzeszowie.

Twórczość

• Pragnienia
• Błędne ognie
• Brama niebiańskiego spokoju
• Bukowa polana
• Młode ciemności (1969)
• Cedrowe orzechy: Opowiadania syberyjskie (1974)
• Czas do domu chłopaki
• Noc na kwaterze
• Notatki spod błękitnej flagi
• Psy
• Pszenicznowłosa
• Sztorm (1975)
• Wicher szalejący
• Za rok, za dzień (1981)
• Syberiada polska (2001)
• Czas kukułczych gniazd (2004)
• Tajga (2007)
• Kraina Smoka.Chiny wczorajsze,Chiny dzisiejsze (2008)
• Dwunasty garnuszek

Bibliografia

• "Prawnicy czasu bezprawia. Sędziowie i prokuratorzy wojskowi w Polsce 1944-1956", Krzysztof Szwagrzyk, IPN, Kraków-Wrocław 2005, (str. 284,285,478)
• "TUN.Tatar-Utnik-Nowicki", Jerzy Poksiński, Bellona, Warszawa 1992
• "Spisek w wojsku. Victis honos", Jerzy Poksiński, Bellona, Warszawa 1994
• "Trzy dokumenty ujawniające mechanizmy przemocy i gwałtu w Polsce w latach 1947-1955", Zeszyty Historyczne, Paryż, Nr 69/1984 (str. 33-36)
• "Notatka w sprawie nadużyć w śledztwie w organach Informacji" ze stycznia 1957 r. podpisana przez prokuratora Naczelnej Prokuratury Wojskowej mjr Zbigniewa Domino, Zeszyty Historyczne, Paryż, Nr 69/1984 (str. 37-70)
• Prokurator literatem - TADEUSZ M. PŁUŻAŃSKI
• Recenzje