Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Zbigniew Kuźmiuk | |
 Zbigniew Kuźmiuk Stopnica, 19 lutego 2012 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 19 września 1956 Komorowo |
| Poseł VII kadencji Sejmu | |
| Przynależność polityczna | Prawo i Sprawiedliwość |
| Okres urzędowania | od 8 listopada 2011 |
| Marszałek województwa mazowieckiego | |
| Przynależność polityczna | Polskie Stronnictwo Ludowe |
| Okres urzędowania | od 1999 do 2001 |
| Następca | Adam Struzik |
| Wojewoda radomski | |
| Przynależność polityczna | Polskie Stronnictwo Ludowe |
| Okres urzędowania | od 1994 do 1997 |
| Poprzednik | Janusz Szlanta |
| Następca | Kazimierz Wlazło |
| Odznaczenia | |
 |
|
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach |
|
Zbigniew Krzysztof Kuźmiuk (ur. 19 września 1956 w Komorowie) – polski polityk, ekonomista, nauczyciel akademicki, przedsiębiorca, publicysta, były marszałek województwa mazowieckiego, poseł na Sejm IV i VII kadencji, od 2004 do 2009 deputowany do Parlamentu Europejskiego.
Spis treści |
W 1979 ukończył studia na Wydziale Ekonomicznym Politechniki Świętokrzyskiej. W 1990 uzyskał stopień doktora nauk ekonomicznych w Szkole Głównej Planowania i Statystyki w dziedzinie finansów i statystyki.
Od ukończenia studiów pracował jako nauczyciel akademicki w Wyższej Szkole Inżynierskiej w Radomiu. W 1981 uczestniczył w trwającym 49 strajku na tejże uczelni. Jest zatrudniony na stanowisku adiunkta na Wydziale Ekonomicznym Politechniki Radomskiej.
W latach 1990–1992 był prezesem zarządu firmy PPHU Tex S.A. w Radomiu. W latach 1992–1994 zajmował stanowisko dyrektora PPHU Bakumar S.A. Autor kilkunastu artykułów naukowych. Promotor prac magisterskich i dyplomowych. Publikuje m.in. w "Warszawskiej Gazecie" i "Gazecie Finansowej". Jest również publicystą Radia Maryja[1].
W okresie 1994–1996 pełnił funkcję wojewody radomskiego. Od 1 stycznia 1997 do 31 października 1997 był prezesem Rządowego Centrum Studiów Strategicznych w rządzie Włodzimierza Cimoszewicza.
W latach 1998–2001 pełnił funkcje radnego sejmiku oraz marszałka województwa mazowieckiego. W wyborach parlamentarnych w 2001 został wybrany do Sejmu IV kadencji w okręgu radomskim z listy PSL. Był wiceprzewodniczącym, a od lutego 2002 do marca 2003 przewodniczącym Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego[2][3] oraz przewodniczącym Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej.
13 czerwca 2004 został wybrany do Parlamentu Europejskiego, uzyskawszy 17 554 głosy w okręgu mazowieckim. Należał do frakcji Unia na rzecz Europy Narodów, zasiadał w Komisji Budżetowej Parlamentu Europejskiego.
Od 1986 działał w Zjednoczonym Stronnictwie Ludowym, następnie w Polskim Stronnictwie Ludowym. Od marca 2004 był wiceprezesem Naczelnego Komitetu Wykonawczego PSL[4]. W lutym 2006 za złamanie statutu (przejście do frakcji UEN bez zgody władz partii) został wykluczony z PSL, przystąpił do nowego ugrupowania pod nazwą Polskie Stronnictwo Ludowe "Piast"[5]. W kwietniu 2009 opuścił tę partię i związał się z Prawem i Sprawiedliwością, został członkiem[6] i kandydatem tej partii w wyborach do Parlamentu Europejskiego[7], nie uzyskując reelekcji (otrzymał 19 230 głosów). W 2010 został wybrany z listy PiS w skład sejmiku mazowieckiego[8]. W styczniu 2011 wszedł w skład komitetu politycznego PiS[9].
W wyborach parlamentarnych w tym samym roku został wybrany do Sejmu z listy tej partii (otrzymał 29 233 głosów)[10].
W 1999, za wybitne zasługi w kultywowaniu tradycji ruchu ludowego, za osiągnięcia w działalności publicznej i na rzecz społeczności lokalnych, został odznaczony przez prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[11].
Jest żonaty, ma troje dzieci (córkę Annę, synów Jakuba i Mateusza).
|
|||||||
