Zbigniew Resich

Zbigniew Resich
Cracovia
Data i miejsce urodzenia	30 września 1915 Wiedeń, Austro-Węgry
Obywatelstwo	Polska
Kariera
Aktywność	1932 – 1948

Grób Zbigniewa Resicha i jego żony Zofii

Zbigniew Resich (ur. 30 września 1915 w Wiedniu, zm. 19 stycznia 1989 w Konstancinie) – polski prawnik, sportowiec, poseł na Sejm PRL V kadencji, ojciec Alicji Resich-Modlińskiej.

Kariera zawodowa

Po ukończeniu studiów prawniczych na Uniwersytecie Jagiellońskim i odbyciu aplikacji sądowej został sędzią. W latach 1945–1953 był sędzią Sądu Wojewódzkiego w Krakowie, a w latach 1953–1972 sędzią Sądu Najwyższego. W latach 1958–1967 był Prezesem Izby Cywilnej SN, a w latach 1967–1972 Pierwszym Prezesem Sądu Najwyższego. W latach 1958–1964 przewodniczył zespołowi postępowania cywilnego Komisji ds Reformy Prawa Cywilnego. Był współtwórcą kodeksu postępowania cywilnego z 1964. W latach 1969–1972 był posłem na Sejm PRL V kadencji z ramienia PZPR. Przewodniczył też Zarządowi Głównemu Zrzeszenia Prawników Polskich (1967–1972).

Równolegle rozwijała się jego kariera naukowa. Od 1965 był profesorem Uniwersytetu Warszawskiego (w Zakładzie Postępowania Cywilnego), a w latach 1975–1981 dziekanem Wydziału Prawa. Głównym polem zainteresowań naukowych prof. Resicha było postępowanie cywilne, ale także prawo międzynarodowe, a zwłaszcza ochrona praw człowieka.

W latach 1962–1970 był członkiem Komisji Praw Człowieka ONZ.

W 1980–1981 przewodniczył społecznej komisji ds. opracowania projektu nowej ustawy o szkolnictwie wyższym (tzw. Komisja Resicha). Projekt opracowany przez tę komisję, zawierający postulaty autonomii uczelni od władz państwowych, nie został wdrożony.

Publikacje

• Poznanie prawdy w procesie cywilnym (1958)
• Dopuszczalność drogi sądowej w sprawach cywilnych (1962)
• Przesłanki procesowe (1966)
• Ochrona praw człowieka w prawie międzynarodowym (1972)
• Nauka o organach ochrony prawnej (1977)
• Polska w obronie praw człowieka (1978)
• Postępowanie cywilne (współautor Jerzy Jodłowski) (1979, najnowsze wydanie 2005)
• Międzynarodowa ochrona praw człowieka (1981)

Kariera sportowa

W młodości Resich był koszykarzem. Czterokrotnie brał udział jako reprezentant Polski w Mistrzostwach Europy (w 1937, 1939, 1946 i 1947); w Mistrzostwach 1939 został (wraz z drużyną) brązowym medalistą. Kontuzja wyeliminowała go ze startu na olimpiadzie w Berlinie 1936. 27 razy był reprezentantem Polski.

Przez całą karierę (1932–1948) reprezentował barwy Cracovii. Zdobył z nią mistrzostwo Polski w 1938 i wicemistrzostwo w 1946, a także Puchar Polski w 1935.

Grał także w piłkę ręczną i siatkówkę. W piłce ręcznej pięć razy wystąpił w reprezentacji Polski. Był brązowym medalistą mistrzostw Polski (1938).

W 1985 otrzymał medal Kalós Kagathós.