Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
Zbigniew Safjan (ur. 2 listopada 1922 w Warszawie, zm. 6 grudnia 2011 w Warszawie[1]) – polski scenarzysta, pisarz i dziennikarz. Były redaktor naczelny "Słowa Żydowskiego", ukończył Akademię Nauk Politycznych w Warszawie.
Spis treści |
W czasie wojny podporucznik LWP.
W 1993 roku czasopismo "Arka" zarzuciło Safjanowi, że w 1944 jego donos doprowadził do rozstrzelania innego żołnierza LWP byłego akowca Jana Nesslera[2]. W wywiadzie udzielonym tygodnikowi "Przegląd" w 2002 Safjan odrzucił oskarżenia twierdząc, że tylko podpisał zeznanie przedstawione mu przez NKWD po aresztowaniu go razem z Nesslerem[3].
Odznaczony Krzyżem Kawalerskim i Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, odznaką Zasłużonego Działacza Kultury i statuetką Gwiazdy Telewizji Polskiej (z okazji 50-lecia TVP).
Dziennikarz m.in. miesięcznika "Polska", warszawskiej "Kultury", "Nowin Literackich i Wydawniczych", "Skandali", "Bez Pardonu".[4]
Od 1951 kierował działem propagandy w Centralnym Zarządzie Księgarstwa. Od 1967 do 1990 był członkiem PZPR a w latach 1971–1973 komitetu warszawskiego PZPR. W latach 1982–1984 wchodził w skład Tymczasowej Rady Krajowej PRON. W 1983 wybrany w skład Krajowej Rady Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej. Znalazł się na liście Kisiela. Według zasobów archiwalnych Instytutu Pamięci Narodowej w 1951 roku został zarejestrowany przez Wydział I Oddziału I Głównego Zarządu Informacji Wojska Polskiego jako tajny współpracownik ps. Żerań.[5]
Był ojcem Marka Safjana.
Współautor (wspólnie z Andrzejem Szypulskim pod pseudonimem Andrzej Zbych) scenariuszy do serii spektakli teatru telewizji a także serialu Stawka większa niż życie oraz serialu Najważniejszy dzień życia.
Autor m.in. powieści "Pole niczyje" (sfilmowanej w 1988), "Kanclerz" (ekranizacja Kanclerz z 1989), Potem nastąpi cisza.
