Zbigniew Szałajda (ur. 11 maja 1934) – inżynier hutnik, polityk.
W latach 1974-1980 był dyrektorem Huty "Katowice". Od 8 października 1980 do 3 lipca 1981 był ministrem hutnictwa w rządach: Józefa Pińkowskiego i Wojciecha Jaruzelskiego. W latach 1981-1982 był związany z resortem hutnictwa i przemysłu maszynowego. Od 9 października 1982 do 19 września 1988 był wicepremierem w rządach: Wojciecha Jaruzelskiego i Zbigniewa Messnera. W 1986 stanął na czele specjalnej kryzysowej komisji rządowej, powołanej w związku z katastrofą w Czarnobylu. Odpowiedzialny za zbyt późne powiadomienie społeczeństwa, czym przyczynił się do narażenia zdrowia i życia obywateli PRL. W 1987 przewodniczył specjalnej komisji rządowej powołanej do zbadania katastrofy samolotu pasażerskiego IŁ-62M SP-LBG, rozbitego w Lesie Kabackim 9 maja 1987[1].
W latach 1980-1981 i 1986-1990 był członkiem KC PZPR. W 1983 wybrany w skład Zarządu Głównego Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej.
Po 1990 pracował w sektorze prywatnym. Jest przewodniczącym Rady Nadzorczej Stalexport Centrostal, członkiem Rady Nadzorczej Stalexport i przewodniczącym Rady Nadzorczej Biproferm, Biuro Projektów i Generalnego Wykonawstwa.
Źródło: Tadeusz Mołdawa, Ludzie władzy 1944-1991, Warszawa 1991
|
|||||||
|
||||||||