Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyZdzisław Tadeusz Łączkowski (ur. 27 października 1927 w Zawierciu) – polski poeta, prozaik, krytyk literacki, eseista, publicysta i dziennikarz.
Spis treści |
Studiował w Wyższej Szkole Aktorskiej w Krakowie oraz prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim. W latach 1949-1952 studiował polonistykę na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Na studiach m.in. wraz z Anką Kowalską, Jerzym Krzysztoniem, Anną Markową i B. Eysymonttem należał do Sekcji Twórczości Własnej przy Kole Polonistów KUL. Pierwsze wiersze napisał w 1948 r. Debiutował w "Tygodniku Literackim" (Lublin) w 1950 r., ale sam Łączkowski uważa, że właściwym debiutem był druk wierszy w 1952 r. w tygodniku "Dziś i Jutro".
Od 1952 mieszka w Warszawie. W latach 1952-1993 był redaktorem w "Słowie Powszechnym", gdzie w latach 1954-1970 pełnił funkcję zastępcy kierownika, a w latach 1970-1992 kierownika działu kulturalnego. W latach 1993-1994 był kierownikiem działu kultury "Słowa-Dziennika Katolickiego". Od 1954 członek Stowarzyszenia "PAX", w latach 1957-1992 członek Związku Literatów Polskich, członek Klubu Literatów „Krąg”, w latach 1957-1982 członek Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, od 1965 członek ZAiKS, od 1970 członek Stowarzyszenia Kultury Europejskiej – SEC, od 1984 czł. Stowarzyszenia Dziennikarzy RP, od 1992 sekretarz Oddziału Warszawskiego Katolickiego Stowarzyszenia Dziennikarzy, od 1992 prezes Warszawskiego Klubu C. K. Norwida.
Od 1975 uczestniczy w warszawskich Tygodniach Kultury Chrześcijańskiej, aktywny uczestnik spotkań Duszpasterstwa Środowisk Twórczych. Członek Rady Duszpasterskiej Archidiecezji Warszawskiej. Korespondent Powszechnego Soboru Watykańskiego II.
Autor ok. 6 tysięcy artykułów, z których znaczną część poświęcił życiu kulturalnemu i literackiemu kraju. Publikował w "Dziś i Jutro" (1952-1955), "Słowie Powszechnym”" (1951-1993), "Kierunkach" (1956-1967, 1977-1979, 1982-1989), "Życiu Katolickim" (1957-1961), "Życiu i Myśli" (1958-1973), "Poezji" (1976-1988). Drukował także w "Tygodniku Powszechnym", "Katoliku", "Za i Przeciw", "Kamenie", "Argumentach", "Rycerzu Niepokalanej", "Hejnale Mariackim", "Jasnej Górze". Ostatnio publikował w "Przeglądzie Artystyczno-Literackim", "Borussii", „Śląsku”. Od 1978, jako autor felietonów literackich, współpracuje z Polskim Radiem oraz Radiem dla Ciebie.
Zawsze silnie związany z regionem. Prowadzi działalność pedagogiczną wśród młodych twórców i twórców nieprofesjonalnych (m.in. wśród lekarzy i nauczycieli). Opiekun klubów literackich na terenie Polski, od kilku lat opiekun merytoryczny Staszowskiej Grupy Literackiej „Nad Czarną”. Współpracuje z wieloma ośrodkami kultury i bibliotekami, m.in. w Łomiankach, Białej Podlaskiej, Karczewie, Ciechanowie, Siedlcach, Chrzanowie, Lęborku, Sosnowcu. Od 1983 członek Klubu Literackiego Staromiejskiego Domu Kultury w Warszawie. Jest członkiem Kolegiów Redakcyjnych kilku pism regionalnych, m.in. "Gońca Staszowskiego” i „Gońca Świętokrzyskiego” oraz jurorem regionalnych konkursów literackich m.in. w Karczewie, Siedlcach, Ciechanowie, Białej Podlaskiej, Skarżysku Kamiennej, Chrzanowie, Łomiankach, Zagańsku, Staszowie. Autor licznych słów wstępnych i posłowi do książek pisarzy. Blisko współpracował kiedyś m.in. ze Staszowskim Towarzystwem Kulturalnym, a obecnie współdziała ze Świętokrzyskim Towarzystwem Kulturalnym , gdzie prowadzi wspólnie z dr Maciejem Zarębskim Salon Literacki "Pod Bartkiem". Jego wiersz umieszczone zostały w ponad siedemdziesięciu antologiach polskich i zagranicznych. Tłumaczone były również na kilka języków europejskich. Jego książki znalazły się w zbiorach Library of Congres Washington (USA). Współpracuje z wszystkimi programami Polskiego Radia.
Jest laureatem prestiżowych nagród literackich, m.in. nagrody im. Włodzimierza Pietrzaka (1958 i 1979), nagrody pisma literackiego "Kierunki" (1987) oraz włoskiej nagrody im. Giorgio la Piry (Florencja 1989). Wielokrotnie odznaczony za działalność regionalną, społeczną i dziennikarską. Otrzymał również Złoty Krzyż Zasługi (1977). Odznakę oraz Dyplom Honorowy "Za zasługi dla dziennikarstwa" (1985), Złotą Odznakę "Zasłużony Działacz Kultury" (1987), Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1987), Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2000)[1]. W roku 2006 otrzymał Nagrodę Jubileuszową Ministerstwa Kultury.
Jest wielokrotnym stypendystą Ministerstwa Kultury i ZAiKS-u. Członek Stowarzyszenia Dziennikarzy Katolickich, Stowarzyszenia Kultury Europejskiej (SEC), członek Zarządu Stowarzyszenia Akademia Europaea Sarbieviana, ZAiKS oraz Stowarzyszenia Dziennikarz Polskich. Krytyka określa go jako tego, który w swojej twórczości, zarówno poetyckiej, jak i prozatorskiej, wprowadził oryginalne i nowatorskie koncepcje artystyczne, będące często dla innych źródłem inspiracji literackich. O Zdzisławie Tadeuszu Łączkowskim w wydaniach książkowych m.in. pisali: dr Elżbieta Ciechla-Czarniawski, dr Dariusz Tomasz Lebioda, prof. Marian Kisiel, Zofia Korzeńska, prof. Stefania Skwarczyńska, prof. Irena Sławińska, Józef Szczypka, prof. Maria Szyszkowska.
Jest autorem około 33 książek.
