Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Zdzisław Żandarowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Zdzisław Żandarowski
Data i miejsce urodzenia 23 sierpnia 1929
Warszawa
Data i miejsce śmierci 4 lipca 1994
Radom
Poseł VIII kadencji Sejmu PRL
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Okres urzędowania od 23 marca 1980
do 19 grudnia 1980
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Order Sztandaru Pracy I klasy Order Sztandaru II klasy

Zdzisław Żandarowski (ur. 23 sierpnia 1929 w Warszawie, zm. 4 lipca 1994 w Radomiu) – działacz PZPR, prawnik, poseł na Sejm PRL VI, VII i VIII kadencji.

[edytuj] Życiorys

Ukończył Uniwersytet Łódzki (1952) i Uniwersytet Warszawski (1954). W 1948 członek PPR, następnie PZPR; działacz organizacji młodzieżowych, w latach 1954–1956 sekretarz komitetu uczelnianego PZPR na UW, od 1956 pracował w aparacie partyjnym Komitetu Warszawskiego.

Był m.in. zastępcą kierownika i kierownikiem Wydziału Propagandy oraz kierownikiem Wydziału Nauki i Oświaty Komitetu Warszawskiego, a w latach 1960–1969 sekretarzem tego komitetu. Od 1968 członek Komitetu Centralnego PZPR, w latach 1969–1970 zastępca kierownika Wydziału Organizacyjnego KC i redaktor naczelny "Życia Partii", w latach 1971–1977 kierownik Wydziału Organizacyjnego KC; w latach 1972–1975 członek Sekretariatu KC, w latach 1975–1980 sekretarz KC, w 1980 członek Rady Państwa i zastępca członka Biura Politycznego KC PZPR.

Odznaczony m.in. Orderem Sztandaru Pracy I i II klasy oraz Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

W latach 6 października 1980 został odwołany z KC, a 15 lipca 1981 wykluczony z partii przez IX Zjazd (jako członek kierownictwa związanego z Edwardem Gierkiem). W grudniu 1980 zrezygnował z mandatu poselskiego (był posłem na Sejm od 1972 i przewodniczącym Komisji Mandatowo-Regulaminowej w VI i VII kadencji) na wezwanie VII Plenum KC PZPR.

W lipcu 1981 został także pozbawiony Orderu Budowniczych Polski Ludowej.

Po wprowadzeniu stanu wojennego 13 grudnia 1981 internowany wraz z innymi czołowymi członkami ekipy Edwarda Gierka. Zwolniony w 1982. Następnie na emeryturze.

Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie. W pogrzebie uczestniczyli między innymi: Stanisław Kania, Kazimierz Barcikowski, Henryk Jabłoński, Edward Babiuch, Józef Kępa, Józef Pińkowski, Tadeusz Wrzaszczyk, Jerzy Waszczuk i inni działacze polityczni. W imieniu przyjaciół przemawiał Stanisław Kociołek.

[edytuj] Bibliografia

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Zdzisław_Żandarowski&oldid=30958725
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty