Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Zdzisław Jusis | |
| Data i miejsce urodzenia | 17 sierpnia 1932 Nowa Wilejka |
| Data śmierci | 3 stycznia 2012 |
| Poseł VIII kadencji Sejmu PRL | |
| Przynależność polityczna | Stronnictwo Demokratyczne |
| Okres urzędowania | od 23 marca 1980 do 31 sierpnia 1985 |
Zdzisław Jusis (ur. 17 sierpnia 1932 w Nowej Wilejce, zm. 3 stycznia 2012) – polski rzemieślnik i działacz społeczny, poseł na Sejm PRL VIII kadencji (1980–1985).
Urodził się na Wileńszczyźnie, jednak po zmianie granic Polski w 1945 osiedlił się w Gorzowie Wielkopolskim, gdzie ukończył szkołę handlową. Uczył się również w szkole średniej w Poznaniu. Po odsłużeniu wojska podjął pracę w Dolnośląskich Zakładach Metalurgicznych w Nowej Soli (jako technik w dziale bhp). W 1957 uzyskał zatrudnienie w Zakładach Włókien Sztucznych "Stilon" w Gorzowie. W 1960 zdecydował się na własną działalność gospodarczą otwierając zakład rzemieślniczy naprawy maszyn biurowych. Działał społecznie: od 1976 był członkiem Rady Izby Rzemieślniczej w Zielonej Górze. Pełnił obowiązki radnego WRN w Zielonej Górze (od 1972), a po reformie administracyjnej 1975 w Gorzowie Wielkopolskim. Był również działaczem sportowym (w latach 60. trenerem ZKS "Stilon")[1].
W 1980 uzyskał mandat posła na Sejm z okręgu Gorzów Wielkopolski z ramienia SD (członkiem ugrupowania pozostawał od 1964). Zasiadał w trzech Komisjach stałych: Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska, Przemysłu Ciężkiego, Maszynowego i Hutnictwa, Handlu Wewnętrznego, Drobnej Wytwórczości i Usług, jak również Nadzwyczajnej do rozpatrzenia projektu ustawy o Spółdzielniach i ich Związkach.
Do końca życia był związany z rzemiosłem, był członkiem Cech Rzemieślników i Przedsiębiorców (jako podstarszy)[2], prowadził zakład naprawy maszyn w Gorzowie. Był członkiem Komisji Dialogu Społecznego przy wojewodzie lubuskim. Związany z Izbą Rzemieślniczą w Gorzowie od początku jej istnienia pełnił w latach 1999–2000 obowiązki jej prezesa[3].
Odznaczony m.in. szablą Kilińskiego[4].
