Zdzisław Libera, pierwotnie Libin[1] (ur. 26 lutego 1913 w Warszawie, zm. 26 marca 1998 w Warszawie) – polski historyk literatury.
Ojciec Antoniego Libery.
Do 1936 studiował polonistykę, filozofię i historię na Uniwersytecie Warszawskim. Następnie rozpoczął pracę nauczyciela w męskim gimnazjum "Spójnia".
Podczas II wojny światowej został przesiedlony do getta warszawskiego, gdzie prowadził tajne komplety z języka polskiego[1]. Po pewnym czasie przeszedł z żoną na aryjską stronę. Współpracował wtedy z pismami: "Czyn", "Myśl Demokratyczna", "Realizacje". Walczył w powstaniu warszawskim jako żołnierz Armii Krajowej.
Po wojnie wykładał na UW, a w 1954 został jego profesorem. Działał w Towarzystwie Literackim im. Adama Mickiewicza. Członek Collegium Invisibile[2]. Od 1982 był członkiem Towarzystwa Naukowego Warszawskiego.
Jego prace naukowe dotyczą okresu oświecenia w Polsce, ale też współczesności. Był pomysłodawcą i redaktorem naczelnym czasopisma "Wiek Oświecenia".