| Zdzisław Tomal | |
| Data i miejsce urodzenia | 19 marca 1921 Rogów |
| Data i miejsce śmierci | 18 sierpnia 1984 Warszawa |
| Wicepremier | |
| Przynależność polityczna | Zjednoczone Stronnictwo Ludowe |
| Okres urzędowania | od 28 czerwca 1969 do 25 czerwca 1976 |
| Poseł VIII kadencji Sejmu PRL | |
| Przynależność polityczna | Zjednoczone Stronnictwo Ludowe |
| Okres urzędowania | od 23 marca 1980 do 18 sierpnia 1984 |
| Odznaczenia | |
Zdzisław Tomal (ur. 19 marca 1921 w Rogowie, zm. 18 sierpnia 1984 w Warszawie) – działacz państwowy w okresie PRL, inżynier rolnik.
Pochodził z rodziny chłopskiej, urodził się we wsi Rogów w powiecie kazimierskim. Studiował na Wyższej Szkole Rolniczej we Wrocławiu (ukończył w 1956). Wieloletni działacz partii ludowych, od 1945 SL, następnie ZSL. Należał do władz partii – od 1959 członek Naczelnego Komitetu, w latach 1964–1981 członek Prezydium NK, w latach 1966–1969 sekretarz NK, w latach 1973–1981 wiceprezes NK, w latach 1976–1980 członek Sekretariatu NK; poza tym był wiceprezesem Wojewódzkiego Komitetu ZSL we Wrocławiu (1957), a w latach 1976–1980 przewodniczącym Klubu Poselskiego w Sejmie PRL VII kadencji.
Podczas okupacji działał w ruchu oporu (Bataliony Chłopskie), po wojnie działacz wiejskich organizacji młodzieżowych. W latach 1947–1956 pracownik kolejno urzędu wojewódzkiego i Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu, w latach 1957–1966 przewodniczący Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Koszalinie.
W latach 1969–1976 wicepremier, następnie od 1976 zastępca przewodniczącego Rady Państwa. Był posłem na Sejm od 1961 do śmierci (III, IV, V, VI, VII i VIII kadencji). Od 1974 był także członkiem Rady Naczelnej ZBoWiD.
Odznaczony m.in. Orderem Sztandaru Pracy I i II klasy, Krzyżem Kawalerskim, Oficerskim, Komandorskim i Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski, a także Krzyżem Partyzanckim[1].
Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera A 4 Tuje m. 6).
|
||||||||||