Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Zenon Wiktorczyk | |
| Data i miejsce urodzenia | 17 lipca 1918 Stanisławów, Austro-Węgry  |
| Data i miejsce śmierci | 27 marca 1997 Warszawa, Polska  |
| Zawód | aktor, reżyser teatralny, konferansjer |
| Odznaczenia | |
      |
|
Zenon Wiktorczyk (ur. 17 lipca 1918 w Stanisławowie, zm. 27 marca 1997 w Warszawie) – polski aktor estradowy, reżyser teatralny[1], satyryk, konferansjer, dziennikarz.
Spis treści |
Urodził się 17 lipca 1918 w Stanisławowie, ówcześnie znajdującego się na terenie Austro-Węgier (ob. Ukraina). Przed wojną rozpoczął studia medyczne.
Żołnierz kampani wrześniowej 1939, oficer Armii Krajowej, uczestnik powstania warszawskiego, dowódca kompanii w batalionie Bełt. Więziony w obozach jenieckich w Łambinowicach, Sandbostel i Lubece. W 1945 wraz z kolegami z oflagu założył w Lubece teatr rewiowy.
W 1946 powrócił do kraju i zamieszkał w Katowicach. Parał się dziennikarstwem, pisał recenzje teatralne, występował w audycjach radiowych. W 1949 przeniósł się do Warszawy i związał się z radiem, które przyniosło mu wielką popularność. W 1954 ukończył studia polonistyczne.
Był założycielem warszawskiego Teatru Buffo, Kabaretu Szpak, członkiem radiowego Studia Piosenki Zespołu Dziewiątka i Teatrzyku V klepki[2]. Znany przede wszystkim jako współtwórca i gospodarz audycji radiowej Podwieczorek przy mikrofonie, którą prowadził przez ponad trzy dekady.
W latach 1950–1983 pełnił funkcje kierownicze w Polskim Radiu w Warszawie. W latach 1950–1968 kierował Redakcją Humoru i Satyry, a w latach 1973–1983 Redakcją Rozrywki.Był także długoletnim i zasłużonym działaczem ZASP-u, m.in. przewodniczącym Sekcji Estrady oraz członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.
Zmarł 27 marca 1997 w Warszawie i został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim (kwatera 29-IV-3).
