| Zielenogradsk Зеленоградск |
|||
|
|||
| Państwo | |||
| Obwód | kaliningradzki | ||
| Ludność (2005) • liczba ludności |
12 300 |
||
| Nr kierunkowy | (+7) 40150 | ||
| Miasta partnerskie | Braniewo, Kühlungsborn, Łeba, Mrągowo | ||
| Na mapach: | |||
Zielenogradsk (ros. Зеленоградск, pol. hist. Koronowo[potrzebne źródło], Kranc[1], niem. Cranz, lit. Krantas) – miasto w Rosji, w obwodzie kaliningradzkim położone 30 km na północ od Kaliningradu, centrum administracyjne rejonu zielenogradskiego.
Pierwotnie pruska wieś rybacka Cranzkuhren na wybrzeżu Morza Bałtyckiego, pod opanowaniu przez zakon krzyżacki otrzymała nazwę Cranz.
W XIX wieku stanowiła popularną miejscowość letniskową, szczególnie po uruchomieniu linii kolejowej do Królewca w 1885 roku. W latach 1816-1895 znana jako das königliche Bad, czyli królewski kurort. Przed II wojną światową miejscowość liczyła 6.000 mieszkańców i nie posiadała statusu miasta.
Miejscowość mało ucierpiała w czasie wojny i po ucieczce Niemców została zajęta przez Armię Czerwoną. Po wojnie Cranz wcielono do ZSRR i nadano w 1945 roku obecną nazwę i status miasta. W tym okresie miasto straciło turystów na rzecz sąsiedniego Swietłogorska, lecz odzyskało ich w ostatnich latach, stając się znów modnym miejscem wypoczynku.
Neogotycki kościół ewangelicki (obecnie prawosławny) zbudowano w latach 1897-1899. Od 1904 r. działała kaplica katolicka św. Andrzeja i klasztor elżbietanek, ponadto istniała kaplica baptystów i synagoga.