Zjednoczony Front Religijny (hebr.: חזית דתית מאוחדת, Hazit Datit Meukhedet) był ugrupowaniem politycznym w Izraelu.
Zjednoczony Front Religijny nie był partią polityczną w ścisłym tego słowa znaczeniu, lecz organizacją grupującą na jednej liście wszystkie ugrupowania religijne startujące w wyborach parlamentarnych w 1949 roku. W skład frontu wchodziły: Mizrachi, HaPoel HaMizrachi, Agudat Israel i Poalej Agudat Israel.
W wyniku wyborów w 1949, Front uzyskał 16 miejsc w Knessecie, co oznaczało, że stał się trzecią siłą w parlamencie. Ugrupowanie weszło w skład koalicji rządowej, utworzonej przez Dawida Ben Guriona, lidera Mapai., razem z Partią Progresywną, Wspólnotami Sefardyjskimi i Orientalnymi oraz Demokratyczną Listą Nazaretu. Wkrótce potem pojawiły się pierwsze problemy - Front wykazał odmienne podejście do kwestii edukacji imigrantów i ogólnie, systemu nauczania w Izraelu, niż reszta partii rządzących. Deputowani Frontu zażądali także, aby premier zlikwidował ministerstwo dostaw i racjonowania oraz mianował biznesmena ministrem handlu i przemysłu. W rezultacie Ben Gurion zrezygnował z pełnionej przez siebie funkcji 15 października 1950.
Jednakże, już 1 listopada 1950 Ben Gurion utworzył nowy rząd, do którego ponownie weszli deputowani Zjednoczonego Frontu Religijnego.
Po rozpisaniu nowych wyborów parlamentarnych w 1951 roku, Front rozpadł się na poszczególne partie, które wystawiły oddzielne listy wyborcze.