| Zmartwychwstańcy | |
| Dewiza: Prawdą i Miłością (Veritate et Caritate) | |
![]() |
|
| Pełna nazwa | Zgromadzenie Zmartwychwstania Pana Naszego Jezusa Chrystusa |
| Nazwa łacińska | Congregatio a Resurrectione Domini Nostri Iesu Christi |
| Skrót zakonny | CR |
| Wyznanie | katolickie |
| Kościół | rzymskokatolicki |
| Założyciel | Bogdan Jański oraz współzałożyciele: ks. Piotr Semenenko i ks. Hieronim Kajsiewicz |
| Data założenia | 17 lutego 1836 |
| Data zatwierdzenia | 1888 |
| Strona internetowa | |
Zgromadzenie Zmartwychwstania Pana Naszego Jezusa Chrystusa, pot. zmartwychwstańcy (dawniej rezurekcjoniści), Congregatio a Resurrectione Domini Nostri Iesu Christi (CR) – międzynarodowa męska wspólnota zakonna, złożona z księży, braci zakonnych i stałych diakonów[1].
Spis treści |
W 1832 Adam Mickiewicz z Bogdanem Jańskim zorganizowali miejsce spotkań dla polskiej emigracji i intelektualistów francuskich; w dwa lata później założyciel Zgromadzenia przeżył nawrócenie i erygował stowarzyszenie Braci Zjednoczonych, a w 1835 bractwo Służby Narodowej. 17 lutego 1836 prace zaowocowały utworzeniem wspólnoty, która poprzez pokutę, modlitwę, kierownictwo duchowe i głoszenie Misterium Paschalnego w ramach wspólnot parafialnych ma przeciwdziałać wpływom pogańskim i propagowanie wychowania chrześcijańskiego.
Po śmierci B. Jańskiego (2 lipca 1840) jego dzieło kontynuowali ks. Piotr Semenenko i ks. Hieronim Kajsiewicz: w niedzielę wielkanocną, 27 marca 1842 r., złożone zostały pierwsze śluby zakonne w katakumbach kościoła św. Sebastiana w Rzymie, a pierwsza Reguła została napisana w wielkim poście 1842 roku i stała się podstawą życia Wspólnoty i osobistego uświęcenia. Konstytucja Zgromadzenia była zatwierdzona w 1860 roku.
Nazwa Zgromadzenia pochodzi od dzwonów Wielkanocnego Alleluja, które brzmiały, kiedy siedmiu członków złożyło śluby zakonne we wspólnocie i wychodzilo z katakumb.[2]
Patronami zgromadzenia są Maryja, Matka Boża i św. Kajetan z Thieny.
W Polsce Zgromadzenie działa od 1880 r. Stolica Apostolska zatwierdziła działalność wspólnoty 10 marca 1888 r.
Istnieje też żeńska gałąź Zgromadzenia, założona przez Celinę Chludzińską Borzęcką wraz z córką Jadwigą i zatwierdzona jako zgromadzenie kontemplacyjno-czynne 6 stycznia 1891.
Ks. Piotr Semenenko był pierwszym przełożonym generalnym zakonu, kolejnymi generałami zakonu Zmartwychwstańców byli:
Celem Zgromadzenia jest rechrystianizacja Europy i stworzenie chrześcijańskiego systemu społecznego i odrodzenia społeczeństwa, a przede wszystkim uświadamianie sobie i innym potrzeby osobistego „zmartwychwstania” i wspomagania społeczeństwa w tym samym dążeniu. Zmartwychwstańcy zajmują się przede wszystkim pracą w parafiach oraz wychowaniem, pod hasłem Prawdą i Miłością. Propagują osiągnięcie tych celów przez dynamiczne przeżywanie osobistych nawróceń trwających całe życie.
Zmartwychwstańcy prowadzą działalność misyjną, seminaria, wspólnoty, wydawnictwa, internaty i bursy akademickie. Prowadzą swą misję w Europie, Ameryce Północnej i Południowej, Afryce i w Australii.