Znak nierówności

Ten artykuł jest częścią serii Historia oznaczeń matematycznych

+ i − = ≤, ≥, <, > znak nieskończoności ułamki zwykłe separator dziesiętny moduł znak epsilon Według działów matematyki analiza matematyczna rachunek różniczkowy i całkowy logika teoria grafów teoria liczb Stałe matematyczne

Edytuj ten szablon

Znak nierówności (≤, ≥, <, >, ≠, ⩽, ⩾) – symbole matematyczne używane do zaznaczenia relacji porządku lub braku równości między dwoma elementami. Znak nierówności ostych $<$ i $>$ po raz pierwszy pojawiają się w Artis Analyticae Praxis ad Aequationes Algebraicas Resolvendas (1631) Thomasa Harriota.

Zamiast znaków: $\leq$ oraz $\geq$ (w Unikodzie odpowiednio: U+2264 i U+2265) w Polsce częściej są stosowane znaki $\leqslant$ oraz $\geqslant$ (odpowiednio: U+2A7D i U+2A7E).

Według anegdoty inspiracją dla Harriot'a miał być tatuaż noszony przez Indianina, którego matematyk spotkał podczas swojej podróży do Ameryki.

Symbole $\le$ i $\ge$ zostały zaproponowane przez Pierrea Bouguer w 1734, chociaż wcześniej, w 1670 John Wallis zapisywał nierówności nieostre podobnie, z dodatkową linią rysowaną nad znakiem nierówności.

Nierówność, zapisywana jako ~ została wprowadzona przez Leonarda Eulera.

Najczęściej przyjmowaną genezą symboli jest ich podobieństwo do strzałek na osi liczbowej. Znak > stosowany jest w zastępstwie przyrostu (grot strzałki skierowany w prawą stronę osi liczbowej oznacza zwiększanie), natomiast znak < stosowany jako zastępstwo zmniejszania (strzałka wskazująca dążenie w lewą stronę po osi liczbowej).

Zobacz też

• równanie
• nierówność