| Ten artykuł od 2012-01 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Zofia Daszyńska-Golińska de domo Poznańska, ps. Jaskółka, Z.D., Z.D.-G. (ur. 6 sierpnia 1866 w Warszawie, zm. 19 lutego 1934 tamże) – polska ekonomistka, historyczka gospodarki, socjolożka i działaczka społeczna, polityk socjalistyczna, senatorka II kadencji w II RP i feministka.
Spis treści |
Pochodziła ze zubożałej rodziny ziemiańskiej. Ukończyła gimnazjum rządowe w Warszawie (ostatnie lata w Lublinie). Ukończyła ekonomię na Uniwersytecie w Bazylei, gdzie jako pierwszej kobiecie pozwolono jej obronić doktorat, następnie wyjechała do Niemiec i pracowała na Akademii Humboldta w Berlinie. Jednocześnie w latach 1892–1894 wykładała na Uniwersytecie Latającym. Początkowo zafascynowana marksizmem, z czasem stała się zwolenniczką kooperatywizmu. Choć jej domeną była ekonomia, interesowały ją taternictwo i archeologia. Brała też aktywny udział w działalności społecznej, szczególnie silnie angażując się w walkę z alkoholizmem oraz walcząc o równouprawnienie kobiet. Po powrocie z Niemiec zamieszkała w Krakowie.
Do początku I wojny światowej wykładała na Uniwersytecie Ludowym im. A. Mickiewicza w Krakowie, w Szkole Gospodarstwa Domowego we Lwowie oraz na Kursach Baranieckiego w Krakowie. Od 1919 profesor Wolnej Wszechnicy Polskiej. W pracach naukowych zajmowała się głównie historią gospodarczą, historią myśli ekonomicznej, demografią i socjologią pracy. Była członkinią Klubu Politycznego Kobiet Postępowych.[1]
W latach 1918–1921 pracowała w Ministerstwie Pracy i Opieki Społecznej. W latach 1928–1930 była senatorką RP II kadencji z listy BBWR, gdzie pracowała zwłaszcza w komisjach zajmujących się polityka społeczną.
Jej pierwszym mężem był poznany na studiach w Bazylei Feliks Daszyński (1863–1890) publicysta i działacz socjalistyczny, brat Ignacego Daszyńskiego. Drugi raz wyszła za mąż w 1896 za Stanisława Golińskiego (1868–1931).
Znana z ciętego języka, np. podczas kongresu przeciwalkoholowego w Sztokholmie w 1907 stwierdziła, że brutalność Niemców wobec Polaków, jest spowodowana żłopaniem przez nich piwa, co wywołało protesty niemieckich delegatów.