Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyZofia Korbońska z domu Ristau[1] (ur. 10 maja 1915 w Warszawie[2], zm. 16 sierpnia 2010 w Waszyngtonie[3]) – polska działaczka niepodległościowa. Żona i zarazem najbliższa współpracowniczka Stefana Korbońskiego.
Spis treści |
Urodziła się w Warszawie, w rodzinie Wacława i Zenobii z domu Gryf-Kwiecińskiej, prawnuczki powstańca styczniowego[4]. Ukończyła Gimnazjum im. Marii Konopnickiej w Warszawie oraz Szkołę Nauk Politycznych w Warszawie[5]. Od 1938 zamężna z adwokatem Stefanem Korbońskim.
W 1941 była jedną z organizatorek tajnej radiostacji Kierownictwa Walki Cywilnej. Uczestniczka powstania warszawskiego. Wspólnie z mężem aresztowana przez NKWD w czerwcu 1945, zwolniona po utworzeniu Tymczasowego Rządu Jedności Narodowej. Prowadziła zakład fryzjersko-kosmetyczny na rogu ulic Chmielnej i Marszałkowskiej w Warszawie[5]. W 1947, kiedy Stefanowi Korbońskiemu zagroziło aresztowanie ze strony komunistycznych władz, uciekła z nim do Szwecji. W listopadzie 1947 zamieszkali w Stanach Zjednoczonych, gdzie pracowała w "Głosie Ameryki" oraz działała w Kongresie Polonii Amerykańskiej[3]. Po śmierci męża była współzałożycielką Fundacji im. Stefana Korbońskiego.
Zabierała głos w życiu publicznym, m.in. w obronie Instytutu Pamięci Narodowej[6]. Była członkiem Komitetu Honorowego Obchodów 70. Rocznicy Wybuchu II Wojny Światowej oraz 20 Rocznicy Upadku Komunizmu w Europie Środkowej[7].
Od kilku lat chorowała na chorobę nowotworową. Zmarła 16 sierpnia 2010 w wieku 95 lat. Została pochowana 11 września w Doylestown.
Postanowieniem prezydenta Lecha Kaczyńskiego z 6 lutego 2006 "za działalność na rzecz upowszechniania polskiej historii odznaczona zostaje obywatelka Rzeczypospolitej Polskiej i Stanów Zjednoczonych Ameryk" została odznaczona Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski[3][8], wcześniej postanowieniem z 9 marca 1994 była uhonorowana Krzyżem Oficerskim tegoż Orderu[9].
W 2000 została odznaczona Medalem Polonia Mater Nostra Est.
W 2006 otrzymała tytuł Honorowego Obywatela Miasta Stołecznego Warszawy[3]. Na temat Zofii Korbońskiej powstał film dokumentalny W imieniu Polski (1998) w reżyserii Aliny Czerniakowskiej.
