Zofia Libiszowska z domu Gołuchowska (ur. 18 lutego 1918 w Krakowie, zm. 6 marca 2000 w Łodzi) – polski historyk, profesor Uniwersytetu Łódzkiego.
Była córką Wojciecha Gołuchowskiego (wojewody lwowskiego, senatora II RP) i Zofii z Baworowskich, wnuczką Agenora Gołuchowskiego, galicyjskiego polityka.
Od 1936 studiowała historię na Uniwersytecie Jana Kazimierza. Okupację wraz z mężem Stefanem Libiszowskim spędziła w Opocznie. Od 1945 związana z Uniwersytetem Łódzkim, od 1956 jako docent, a od 1973 profesor tej uczelni. Była m.in. dziekanem Wydziału Filozoficzno-Historycznego w latach 1984-1987. W 1987 przeszła na emeryturę. Gościnnie wykładała m.in. na uniwersytetach w Grenoble, Lyonie, Paryżu. W latach 1974-1987 pełniła funkcję prezesa Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Historycznego (w 1991 została członkiem honorowym tego towarzystwa).
Była specjalistką w zakresie historii powszechnej XVIII wieku. Przedmiot jej badań stanowiły dzieje Anglii, Francji i Stanów Zjednoczonych oraz historia osiemnastowiecznej dyplomacji. Pochowana na Cmentarzu Komunalnym na Dołach w Łodzi (kwatera XX, rząd 6, grób 8).