| Zofia Małynicz | |
| Data i miejsce urodzenia | 8 lipca 1905 Zurych, Szwajcaria |
| Data i miejsce śmierci | 22 stycznia 1988 Warszawa, Polska |
| Zawód | aktorka, pedagog |
| Odznaczenia | |
Zofia Małynicz (ur. 8 lipca 1905 w Zurychu, zm. 22 stycznia 1988 w Warszawie) – polska aktorka teatralna, filmowa i telewizyjna pedagog.
Spis treści |
Studiowała polonistykę i historię sztuki na Uniwersytecie Warszawskim. W 1927 ukończyła studia na Oddziale Dramatycznym przy Konserwatorium Muzycznym w Warszawie. Na dwa lata związała się z "Placówką Żywego Słowa" kierowaną przez Janinę Górską i Mieczysława Szpakowicza, gdzie debiutowała tytułową rolą w Wandzie Cypriana Kamila Norwida.
Przed wojną występowała na scenach Teatru Polskiego w Warszawie (1936–1939), Teatru Polskiego w Poznaniu (1934–1935) i Teatru Miejskiego w Wilnie (1929–1931). W latach 1933–1939 wykładała w warszawskim Państwowym Instytucie Sztuki Teatralnej (PIST).
W czasie okupacji uczestniczyła w konspiracyjnym życiu teatralnym i kontynuowała pracę pedagogiczną w tajnym PIST. Po wojnie występowała na deskach: Starego Teatru w Krakowie, Teatru Wojska Polskiego w Łodzi (sezon 1945/1946) i Teatru Polskiego w Warszawie (1946–1973).
W latach 1947–1970 wykładowca Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie, w latach 1949–1950 dziekan Wydziału Aktorskiego, a od 1956 profesor tej uczelni. Członek zasłużony ZASP-u.
Wystąpiła również w Teatrze Telewizji, m.in. w spektaklach: Pies ogrodnika Lope de Vegi w reż. Konrada Swinarskiego (1962), Pamiętnik matki Marcjanny Fornalskiej w reż. Stanisława Wohla (1964), Mąż idealny Oscara Wilde'a w reż. Maryny Broniewskiej (1965), Przygoda pana Trapsa Friedricha Dürrenmatta w reż. Konrada Swinarskiego (1965), Chłopcy Stanisława Grochowiaka w reż. Tadeusza Jaworskiego (1966), Skowronek Jeana Anouilh w reż. Jerzego Antczaka (1966), Zabawa z ogniem Augusta Strindberga w reż. Andrzeja Łapickiego (1968), Burza Aleksandra Nikołajewicza Ostrowskiego w reż. Jana Kulczyńskiego (1969), Non stop Macieja Zenona Bordowicza w reż. Augusta Kowalczyka (1970) oraz w Żywym trupie Lwa Tołstoja w reż. Andrzeja Łapickiego jako matka Lizy (1970), Domu kobiet Zofii Nałkowskiej w reż. Jana Kulczyńskiego jako babka (1974), Sławie i chwale Jarosława Iwaszkiewicza w reż. Lidii Zamkow jako Anna Bilińska (1974), a także w pzredstawieniu Stepowy Król Lir Iwana Turgieniewa w reż. Witolda Fillera jako Natalia Nikołajewna (1977) i Czarownice z Salem Arthura Millera w reż. Zygmunta Hübnera jako Rebecca Nurse (1979).