| Zula Pogorzelska | |
| Data i miejsce urodzenia | 1896 lub 1898 r. Eupatoria |
| Data i miejsce śmierci | 10 lutego 1936 r. Wilno |
Zula Pogorzelska, właśc. Zofia Pogorzelska (ur. 1896 lub 1898 w Eupatorii, zm. 10 lutego 1936 w Wilnie) – polska śpiewaczka, aktorka filmowa, teatralna i tancerka kabaretowa.
Debiutowała w 1919 w teatrze Bagatela, występowała w warszawskich teatrach: Qui Pro Quo (1919-1925 i 1929-1930),dorywczo w kabarecie Nietoperz, Perskie Oko (1925-1927), Nowości (1927-1928), Morskie Oko (1928-1931), Banda (1931-1933), Rex (1933), Cyganeria (1933-1934).
Była ulubienicą warszawskiej publiczności a prasa nazywała ją "polską Mistinguett". W jej repertuarze dominowały piosenki komiczne i sentymentalne, które wykonywała w charakterystyczny sposób. Teksty dla Zuli Pogorzelskiej pisali m.in. Andrzej Włast i Marian Hemar[1].
Ciężka choroba rdzenia kręgowego (jamistość rdzenia) zmusiła ją do przerwania kariery. Została pochowana w Warszawie na Powązkach.
Była żoną Konrada Toma-Runowieckiego.