| Zygfryd Wende | |
| Data i miejsce urodzenia | 1 stycznia 1903 |
| Data i miejsce śmierci | 7 kwietnia 1940 |
| Kategoria wagowa | lekka |
| Bilans walk zawodowych | |
| Liczba walk | 150 |
| Zwycięstwa | 131 |
| Porażki | 11 |
| Remisy | 8 |
Zygfryd Wende (ur. 1 stycznia 1903 w Roździeniu obecnie część Katowic, zm. 7 kwietnia 1940 w Kalininie) – polski bokser.
Walczył w wadze lekkiej. Jako pierwszy Polak wystąpił na mistrzostwach Europy w Sztokholmie 1925. Przegrał tam pierwszą walkę.
Zdobył trzy tytuły mistrza Polski. W 1925 wygrał rywalizację w wadze lekkiej, po czym, zgodnie z ówczesnym regulaminem, wyzwał zwycięzcę wagi półśredniej (bezpośrednio wyższej) Jana Arskiego, którego pokonał wskutek dyskwalifikacji. W ten sposób został podwójnym mistrzem (jedyny taki przypadek w historii mistrzostw Polski w boksie). W 1927 ponownie został mistrzem Polski w wadze lekkiej. Był też dwa razy mistrzem okręgu wrocławskiego (1920-1921).
Walczył w barwach klubów Lechia 06 Mysłowice, Cestes Warszawa i KS 09 Mysłowice. Po zakończeniu kariery w 1930 roku, był jednym z trenerów Policyjnego Klubu Sportowego Katowice. Stoczył 150 walk, z czego 131 wygrał, 8 zremisował i 11 przegrał.
Był policjantem. Jako przodownik Policji Województwa Śląskiego znalazł się w czasie kampanii wrześniowej na kresach wschodnich. Aresztowany przez Armię Czerwoną został osadzony w obozie w Ostaszkowie, a następnie zamordowany w Kalininie jako ofiara zbrodni katyńskiej.
4 października 2007 roku pośmiertnie awansowany na stopień aspiranta Policji Państwowej[1]. 25 stycznia 2012 roku jego imieniem nazwano jedną ulic w Katowicach-Szopienicach[2].