Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Zygmunt Anczok | ||
 |
||
| Imię i nazwisko | Zygmunt Józef Anczok | |
| Data i miejsce urodzenia |
14 marca 1946 Lubliniec, Polska  |
|
| Pseudonim | "Ana" | |
| Pozycja | Obrońca | |
| Wzrost | 177 cm | |
| Masa ciała | 79 kg | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1959–1963 1963–1971 1971–1974 1975 1975–1976 1977–1979 |
Sparta Lubliniec Polonia Bytom Górnik Zabrze SAC Wisła Chicago Chicago Katz Skeid Oslo |
38 (0) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1965–1973 | Polska |
48 (0) |
| Dorobek medalowy | |||||||||
|
|||||||||
Zygmunt Józef Anczok (ur. 14 marca 1946 w Lublińcu) – polski piłkarz, grający na pozycji lewego obrońcy, mistrz olimpijski z Monachium z 1972.
Zygmunt Anczok, pseudonim „Ana” rozpoczynał karierę w klubie Sparta Lubliniec, w którym grał do 1963 i przenosin do Polonii Bytom. Z klubem z Bytomia odnosił duże sukcesy, zdobywając mistrzostwo Interligi w Ameryce Północnej w 1965 i Puchar Rappana również w tym samym roku. W 1966 i 1969 zdobywał z klubem brązowe medale mistrzostw Polski. Następnie, od roku 1971 występował w Górniku Zabrze, z którym zdobył w 1972 mistrzostwo Polski i Puchar Polski.
Jego kariera reprezentacyjna rozpoczęła się w 1965, kiedy to zadebiutował w meczu z Szkocją (2:1). Jego atutem była niesłychana wytrzymałość i szybkość, często włączał się do akcji ofensywnych, nie ograniczał się do zadań obronnych. Potwierdzeniem jego przydatności do gry w reprezentacji, był występ podczas tournée po Ameryce Południowej w 1966, kiedy to walczył z takimi napastnikami jak Pelé czy Garrincha. W 1971 wystąpił w meczu pożegnalnym Lwa Jaszyna, w drużynie Gwiazd FIFA w Moskwie wraz z Włodzimierzem Lubańskim. Na Olimpiadzie w Monachium wystąpił we wszystkich spotkaniach, również w finałowym z Węgrami, wygranym 2:1. Był to wówczas największy sukces polskiego futbolu. Karierę reprezentacyjną zakończył w 1973 roku w meczu z Walią (3:0). Jego karierę przerwały liczne kontuzje, m.in. złamanie kości śródstopia przed Mistrzostwami Świata 1974. W 1974 wyjechał z Polski do Stanów Zjednoczonych, gdzie grał w polonijnych klubach SAC Wisła Chicago i Chicago Katz (do 1976), później występował w norweskiej Tippeligaen, w klubie Skeid Oslo, gdzie był polskim pionierem. W 1979 roku zakończył karierę piłkarską. Pracował jako trener piłkarski w Lublińcu, jednak liczne problemy zdrowotne zmusiły go do zmiany zawodu. Przez pewien czas jeździł jako taksówkarz. W latach 2006-2010 pełnił funkcję Radnego miasta Lublińca.
|
|||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||
