Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Zygmunt Broniarek | |
| Data i miejsce urodzenia | 27 sierpnia 1925 Warszawa |
| Data i miejsce śmierci | 16 marca 2012 Warszawa |
| Zawód | dziennikarz publicysta |
| Odznaczenia | |
    |
|
Zygmunt Marian Broniarek (ur. 27 sierpnia 1925 w Warszawie, zm. 16 marca 2012 tamże)[1] – polski publicysta, felietonista i dziennikarz.
Spis treści |
Absolwent VIII Liceum Ogólnokształcącego im. Króla Władysława IV na warszawskiej Pradze (maturę zdał na tajnych kompletach w 1944). Po wojnie, w latach 1945–1948, studiował w Szkole Głównej Planowania i Statystyki (SGPiS) w Warszawie.
W 1944 stenograf i depeszowiec "Życia Warszawy". W latach 1945–1948 depeszowiec w Agencji Prasowo-Informacyjnej i w "Wieczorze Warszawy". W latach 1949–1950 publicysta zagraniczny "Rzeczpospolitej". Od 1950 pracował jako korespondent "Trybuny Ludu". Był dwukrotnie jej stałym korespondentem akredytowanym przy Białym Domu w Waszyngtonie, w latach 1960–1967 i 1985–1990 oraz dwukrotnie – przy Hotelu Matignon (siedzibie premiera Francji) w Paryżu. Był także stałym korespondentem w Sztokholmie, obejmującym swą działalnością całą Skandynawię.
W 1984 Stefan Kisielewski umieścił go na tzw. "Liście Kisiela". Przed 1989 razem z Karolem Szyndzielorzem był stałym komentatorem spraw związanych z polityką zagraniczną w polskiej telewizji. Po roku 1989 pisał regularnie do wielu czasopism: był między innymi stałym felietonistą tygodnika "Rynki Zagraniczne", jego teksty publikował naczelny organ OPZZ: Nowy Tygodnik Popularny oraz pismo społeczno-samorządowego "Mieszkaniec", na łamach którego pisał Światowe uwagi chłopaka z Pragi.
Członek Stowarzyszenia Dziennikarzy-Podróżników "Globtroter".
Wystąpił w serialu TV "Gwiazdy tamtych lat" (1993–1994).[2]
Zygmunt Broniarek zmarł nad ranem, 16 marca 2012, w warszawskim Wojskowym Instytucie Medycznym[3]. 29 marca 2012 został pochowany w grobie rodzinnym na Cmentarzu Rzymsko-Katolickim na Woli.
Jest autorem wielu książek, w tym m.in.:
